Ambro/ï 
nus Je 
Serpent: 
1. 1 . c. i. 
P- 1 17. 
ia HISTORIE VA 
Adderflangen een breed hooft, opgerecht en 
hol , in gheftalte als een Koch , glinfterende 
ogen, een heel kort lijf , en fnel van beweging. 
Amatus L ufitmus fchrijft dat hy een elleboogh 
langh in Spanje is , met een fmal fptts hooft , 
op ’t welk een knobbel ftaat , en dat den rugh 
als een keten gefprenkelt is. 
Sijn opfmjding fullen wy met de woorden 
van Ambrof. vervolgen; Hy fpreekt aldus : In’t 
opfnijden van’t hooft der adderflang,worthet 
brein fwart gevondenen foklein,dathetnau- 
lijk 4. Geers-korlen groot is, daarom word dit 
dier van fommigeheetendrooghgeoordeelt, 
om dat de onmatige warmte van’t hart,van de 
koude der herflènen niet gematight wert. De 
Adderflangen zijn fonder oiren,maar hebben 
enige holen in plaats: want Plimus heeft gefeit 
dat al de levend-barende dieren uitftekende 
oiren hebben, uitgenomen de kraakbenige.het 
Zeekalf,denDolphijnendeAdderflangen,die 
enige gaatjes voor oiren gebruikê. Wat angaat 
haar tanden, Gefnerus feit dateenige het hooft 
van eenAdder openende, 4. lange tanden in ’t 
opper kaakbeen gevonden hebben , wijl geen 
andere fo in het opper als onder kaakbeen ge- 
fien werden, maar dat fy het kaakbeen met een 
naald wrijvenden, een ruwigheid en geknars 
vernamen. Defe kleine tanden kan niemand 
fien nocht inde levende, nogt dode, ten zy het 
blaasje daar fy onder gedekt leggen weggeno- 
men wert. Baldus Abbatim eigent fo wel het 
mannetje als ’t wijfje vier honds-tanden toe , 
nochtans met ait onder! cheid datter twee van 
’t mannetje uitvallen, daarom feit hy, dat het 
geen wonder is datmen dikmaal maar twee 
in’t mannetje liet: Waarom hy oordeelt dat de 
fchryvers Nikander volgende , buiten twijfel 
dwalen , welke fchrijft dat deghequetfte van 
de mannetjes twee, en van de wijfjes vier won- 
den meedragen, wijl fy gelooft hebben datter 
in de mannetjes altijt maar twe,eninde wijfjes 
vier tanden waren, daar nogtans het mannetje 
eer het de twee tanden verheft , ook met vier 
wonden kan quetfen; Dit gevoelen ’t zy waar, 
oft niet, heeft onderhoek van noden,want onfe 
bedriegers die dagelijks de adderflangen han- 
delen , feggendatfe maar twee tanden, fo in ’t 
mannetje als wijfje gevonden hebben. Wy dan 
het hooft van eenAdder gekookt, en ’t vleefch 
van de benen keurigh gefcheiden hebbende, 
hebben tweederley geflagt van tanden gefien, 
het een waar mede dit beeft fich befchermt en 
vergiftigtjhet ander ’t welk het om te eten ge- 
bruikt: l ) ie zijn 4. boven de dertig vande oude 
niet befchreven, wijl fy inde kevels verbor- 
gen niet gefien werden, maar de orde van defe 
is fodamgh. behalven de boven-genoemde 
vier Honds-tanden, worden’er twaalf inde 
opperkaak , te weten weerzyds fes gefien ,en 
zijn na de keel toe als een zaagh, en wat groo- 
ter als die , welke de onderkaak wapenen. 
De onderfte tanden zijn twee-en-twintigh , te 
weten weerzyds elf: Waarom als de fchry- 
vers fpreken van de wonden met de tanden 
der Adderflangen gegeven, fy vandeHonts- 
tanden moeten verftaan werden, wijt de ande- 
N D E NATURE 
re tanden van defe dieren haar on bekent zijns 
Want de oude hebben alleenlijk de Honds- 
tanden defer dieren befchrevê, welke wydoor 
gaat en met een blaasje vol vergif gewapent 
Hen , ’t welk dagelijks met nieu vergif vervult 
wert, als heteerftedoorbyten verloren is, want 
gelijk in alle dieren dagelijks eenigeuitwerp- 
félsvoort-komen, die door een bepaalt deel 
werden uitgeworpen: alfo werpen de Adders 
haar vergif door de tanden uit, wijl l y met by- 
ten haar verwereude,andere dieren vergiftige, 
dat doet ook de Scorpioen die in de ftart een 
doorgate angel heeft, gelijk de voorfte tanden 
van de Adderflangh,en onder den angel een 
blaasje vol vergif, ’t welk hy de gequetite die- 
ren mede deelt; En het is geen wonder dat de 
Adders alleenlijk om haar te befchermende 
houdstauden van de natuur bekomen hebben, 
want dat felve gebeurt ook iode Vifch Piftrix 
oft fwaartvifch.dieeen fnuiran weerzyden ge- 
tant heeft , welk hem de natuur niet als om te 
verweren verleent heeft:maar dat onfe flange- 
vangers feggen, datfe alleenlijk in’t Mannetje 
twee tanden gefien hebben , geloven wy daar 
uit ghefproten te zijn, om dat de andere in de 
Kevels verborghen zijn , en defe ruwe onver- 
ftandighe Menfchen noit het recht onderfoek 
met opfnijden gedaan hebben. De longh der 
Adder-flangen is als een blaas, 1 ang en vliefag- 
tig,vol gaatjes,en wint opgeblafcn ; het hert is 
grootagtig, beweeglijken in fijn vlies beflotë : 
En dat wordhevigher beweeght wanneer het 
dier met eentegen-gif word omgebraght,dan 
oft het meteen mesghedoodt wierd,om de te- 
gen ftrijdigheit van’t geneefmiddel en ’tvergif. 
Üe lever is langagtig , met een dikke aar door 
’tmidden lopende verfien, welke van ’t hart af- 
dalende, tottetuitterfte van de ftart uitftrekt: 
daar worden ook lever, en hart-aderen gefien, 
die van ’t hart , en de lever tot de kevels , en 
blaasjes der tanden opklimmen; wijl defe ver- 
giftige ftof in de gal-blaas, als in fijn eigen hol 
verborgen is, welke van daar tot de tanden ge- 
voertwert; wantwy konnennootfaaklijk ge- 
tuighen dat defe ftof in de gal-blaas fich ver- 
hout,wijl nocht de lever, nocht het hart, nocht 
het bloet van deAdderfl ang, enig vergif deel- 
agtig is : de maag fchuilt onder de lever, daar 
de keeldarm an vaft hangt, mette logtaar die 
na de longen fchiet : de milt is an de kronkel- 
darm gehecht; de kronkeldarm is bochtig, en 
eindigt in de linker zyde:maarderegtendarm 
fchijnt van degrontder maagaftefakken. 
En fo veel heeft Ambrufïnm van ’t openfnij- 
den der Adder-flang. £ everinm heeft in een Sesrerinus . 
Adder, van hem geopsnt, dit volgende ange- Zootona: 
merkt : Alle de inghewanden en eyren zijn Parc ’ £ 
langwerpig; het vel eerft afgetrokken zijnde, p 5 
loopt de lochtader door den nek na de lon- 
gen ; de felfftandigheid van ’t hart is gheheel 
witjbehalven dat de oirtjes root zijn, van wel- 
ke de linker grooter is; daar is water in’t 
harten-vlies , en ’t hart drykantigh , plat: de 
gal-blaas is nietan de lever, maar an de uit- 
was van de maagh ghehecht : de twee nieren 
zijn als uit veel kleine t’ faam - ghefet , en 
ftaan 
