Ambroz- 
1. 2. C. J. 
f(t 
38 HISTORIE V 
Napellus, andere Taxus, ccnighc ’tSchijtis 
vergif noemen, geweeftis, kan ik niet lichtlijk 
fegghcn. Indien ghy daar van befmet werd , 
onfteckthetdetongh ,■ Het verwekt een dro- 
gen hoeft, rafernye, en hartfklopping;de huid 
als gefchrooktjbarft gelijk leer dat in de vlam 
gehouden werd: Do lieke huilt en fchreeuwt, 
’twelk hy weder anvanghtals hy een blood 
fwaard tegen hem liet uitgetoghen. Syn ghe- 
nees-middel word van de Egiptfe waterboon, 
dePanaX, Afklepium , het morg van Que-ap- 
pel, en ’t Bokken-bloedgebaalt , gelijk wy by 
Dioskondes lefen. 
II. STIP. 
J/an de tWeiweiige VraAxan 73 on ön ie. 
D Efe Draak heeft in ’tjaar Chrifti f??2. 
inde uiaantMaartaldereerftop de plaats 
Malavolta geluid gemaakt: Maar naden dach 
van de Hemelvaart, heeft hy fich omtrent een 
chuin-haag geopenbaart; en van een Boer, Kar 
en.Oflen verlatende, welke hem fiende niet 
dorfde voort gaan, meteen fpies ghewonden 
ghedood. 
Syn befchryving fal ik mette woorden van 
Jmbrojinus hier by voegen. Defe wonderlijke 
flang,feit hy, was van’t hooft tot het einde van 
deftarttwe ellebogen lang :• van de mond tot 
het begin van lijn lijfs -breedte, ishyrieghen- 
duim tuffen lijn lijfs breedte en ’t begin van de 
Hart , daar na tot het einde van dc Hart is hy 
een elleboog lang, te weten tweemaal negen- 
duim. Omtrent den hals was hy twee vingers 
breed , en van ’t hooft totte eerfte en voorfte 
voet negen-duim langh, en van de eerfte voet 
tof dat deel was hy de Adderftangh gelijk, en 
’t li jf was in dat deel anderhalve hand-breed , 
namenthjk fes vingers; het achterfte van den 
hals was meteen witte ringh als degeringhde 
Waterflangh, verciert , welke by de Italianen 
gemeenlijk Sefone ghenoemt werd, oft als de 
Alpife merl : welke ghemeenlijk Merla della 
kollona genoemt werd .Maar indefeSlangh 
was de kringh niet ghekort,maar van een vol-' 
maakte rondte : Op den rug vertoonden fich 
breede fchobben als de fchobben van de Kar- 
per van An\\otdes , die gemeenlijk Raina ghe- 
noemt werd. Het meefte deel van de fchob- 
ben helden na ’t groen: Ia fommighe waren 
roodachtig , en tuften defe eenige fwart. Hier 
uit is bevonden dat dit dier onder de Draken 
behoorde betrokken te werden , om dat de 
Draken gemeenlijk groen afgebeeld werden: 
Het deel van den buik dat eigentlijk den draak 
afbeelde, was met groene fchobben verciert. 
Indien wy de voeten befchouwen ■, is eerft an 
te merken dat het dybeen an het fcheen-been 
gevoegt, een duim breed was ; en de klauwen 
wierden met haar geledentfaam-gevoegt, ge- 
lijk die van deHaagdiflèn : Maar de klauwen 
waren niet vijf als in de haagdifien , maar al- 
leenlijk vier,met korte nagelen befet,die haar 
eerfte beginfels noch vertoonden : waar uit 
wy vermoeden dat het noch een jonge Draak 
was, gelijk ookuitte tanden konde bekent 
N'DE NATURE 
werden : Daar-en-boven quam de hoogte vari 
de benen mette breedte van ’t lijf 'over een : Ia 
wy waren grootlijkx verwondert, dat de voe- 
ten niet recht over malkander ftonden , gelijk 
in andere viervoetige dieren , en andere bloe- 
delofe mee veel voeten isanghemerkt: Maar 
de eéne voet ftond wel (es vingers breed meer 
voorwaarts als d’ander, en niet in defelve zy- 
de, maar dwars over malkander, om het lijf te 
lichter te konnen bewegen , om dat het mid- 
den-deel van ’t lijf met voortgaande beweging 
anghedreven : maar de andere delen, te weten 
van den hals en ftart flibberens-wijfe als de 
kruipende dieren, beweegt wierden : Den aars 
ftont twe hand-breed van ’t einde van de ftart: 
her opperdeel van de ftart was de Adderllang 
gelijk, het onderdeel niet: want de fchobben 
waren ten deel groen ten deel fwart, nochtans 
op defe orde en geftalte , datfe yder een half- 
ronde vorm vertoonden , en alleenlijk twe de 
breedte van de ftart omvingen :m aar het is an- 
ders inde Adder, want daar zijn de fchobben 
over ’t geheele onderdeel van ’tlijf regt: Maar 
in defe Draak waren de onderfte fchobben van 
den aars tot het hooft, fo wel van d’overighe 
ftartals van den buik, en den gheheelen hals 
totte mond recht, ghelijk in den Adder, noch- 
tans op defe orde, datfe malkander ontfingen; 
Van verw totten buik toe ten deel wit," ren 
deel fwart , onder den buik wit, en breder by 
na als een halve vingher,- Maar in ’t uitterfte 
van de rechte fchobben faghmenyet groens: 
Ten Iaatlten de ftart wasan’t einde met een 
harde en by na hoornachtige punt gewapent, 
welkers eene deel met fchobben gedekt was, 
het uitterfte van de punt heel fwart , en de an- 
gel gelijk de letter C. oft het middelpunt van 
de Scorpioen ghekromt : Waarom het waar- 
fchijnlijk is dat dit dier defeanghcl tot fijn be- 
fchermingh teghen andere dieren ghebruikti 
Maar op dat de vorm van dit dier te beter ver- 
ftaan werde, lullen wy alle byfonderedeelen 
van een overdenken ; Het hooft was dat van 
den Adder feer gelijk , het opperdeel van ’t 
hooft omtrent het uitterfte was fwart, met ne- 
gen fwarte fchobben gedekt , maar het overi- 
ghe met grooter vale fchobben een dryhoek 
gelijk: De lengte van de opfpalldngh van de. 
mond was twee vingers: de tong dun, lang, 
en dobbel, op de wijs van andere flangen,- bei- 
de zyden van de mond waren metgefaaghde 
dunne tanden gewapent, maar dc voorfte, die 
in de Adders zijn angemerkt, ontbraken Hier 
uit oordelen wy dat dit dier niet heel vergiftig 
geweeft is : De oogen ten anfien van ’t lijf wa- 
ren groot en gout-verwigh: waarom ik oor- 
deel dat defe Draak van der Sonnen-aart ge- 
weeft is. Hy hadoirgaten op de wijs van de 
vogels, maar geen oiren; Hoewel in Switfer- 
land in ’tjaar 9 9- boven de veerthien hondert, 
een Draak met heel langhe oiren gevonden is: 
Daarom meenen wy dat hy tot de wanfehep- 
fels van de Slanghen in ’t alghemcen moet be- 
trokken werden. 
II. HOOFT' 
