E X A M E 
N 
3 ° 
Particula III. 
Ve Apborifmis quibusdam Cl. Linnxi , qui Cl. 
S ieges.be ck io paradoxi videmur. 
§• L 
C Onclufio, quam ex aphorisrais Botanicis format 
Linnaeus, quod fcilicet fexus confideratio Botanico 
fit maxime neccjfaria , * duplici nomine oppugnatur , 
i. Tanquam /olis Jaculationibus , Usque Jpeciofis magis 
quam utilibus apta. 
2 . Quod fallacia , quce fuppe ditat , figna methodo fint ine- 
pta. Argumentum in forma hujusmodi erit. 
Quodcunque folis , iisque inutilibus fpeculationibuS 
aptum eft & fallacia fuppedicat figna methodo inepta , ejus 
confideratio Botanico non e 11 necefiaria; at fexus plan- 
tarum &c. Ergo. Probet minorem Cl. Siegesbeckius , quod 
ipfi difficile futurum judicabit ex fuperioribus Lectori 
Ego vero hic actum agere nolo. Nullum autem Bota- 
nicorum novi , qui negaverit partem aliquam fruftifica- 
tionis confideratione dignam praeter unum Cl. Siegcsbe - 
ckium , prodigum femper verborum & aflertionum , argu- 
mentorum & rationum parciffimum. 
g. II. Eodem loco afierucrat Limatus , quod effentia O 
primaria fundamenta' Botanices in folis petalis fructu male 
qiuefita fint. Id autem potius bene faftum exifiimat Cl- 
Siegesbeckius •, faltem melius quam fi partes fruflificatio- 
nis accidentales hic in cenfum venirent , uti funt calyces 
quibus variae plantae , & flamina cum antherls, quibus 
tota caret cohors epiphyllofpermarum. Ubi breviter 
notandum. 
1 . Omnes partes fructificationis confiderandas , dum de 
characteribus generum naturalibus agitur , cenfuit & de- 
monibavit Linnaeus , atque in Characteribus generum f 
luftrl 
