EPICRISEOS. 
33 
1. Quod defint exempla; cui nuper refponfum obje- 
ctioni; pateE totum vegetabile regnum ; lingula fyfte- 
lr >ata exemplis abundant ; fola Linncei genera confuluifle 
facis fuifiet: imo cui horti ampli copia, quomodo de 
Exemplis queri poterit , quas demon lirent petala faepifli- 
^e, periandiium & involucrum raro, flamina vix un- 
guam multiplicatum conftituere florem , ut in Fundamen- 
bs aph. 119. ad 122. docuit Linnceus. 
2. Fatetur tamen in quibusdam numerum petalorum 
e fle inconftantem , quibus Hemerocallis , Rumex, Medeo - 
^ , Menifpermwn , Racemum , Paris, Hepatica, Nym - 
Pbcea , Thaliclrum , H elleborus , Crocus, Oxalis, Rhamnus 
& fexcenta addi poflent alia; ubi numerum conftantio- „ 
*etn obfervandum non male monet Siegesbeckius ; In de- 
^fnhnando tamen tam petalorum quam reliquarum par- 
cum fructificationis numero naturali, parem non habuit 
binnteus , qui ad flrufturam fimul & praecipue ad pro- 
Portionem attendere docuit. 
3. Variationem in flaminibus & calycibus occurrere 
'luis negavit? redit tantum enim ad magis & minus 
'fueftio. Idem tamen non feliciter fatis exemplis adftrue- 
conatur Siegesbeckius. 
In Malvis , Althaeis & Alceis , rite conftitutis generibus , 
ulla obfervatur calycis aberratio ; ad numerum vero fla- 
minum in fyilemate vel Linnteano vel naturali hic non 
Ultra attenditur , quam quod magnus fit ; an uno vel al- 
ter o quaedam Ipecies aliam fuperet, non curamus. Idem 
'JUoque de Ketmia dicendum, quam Hibifcum vocat Linnesus. 
Iu Geranio Riv. & Rup. omnes partes floris mire lu- 
uunt: foboles hybridas numero infinitas provenire nar- 
Linnesus ; numerus vero flaminum naturalis e Gruina- 
1 Riv. detegitur facile, quam ad idem genus pertine- 
calyce licet gaudeat pentaphyllo, non negandum. 
Vuod vero ad diadelphiam inclinent quaedam hujus ga~ 
fpecies, nihil obefl certitudini. 
..Similiter in Valerianae genere, magna efl omnium fru- 
ticationis partium quoad numerum & figuram incon- 
s flan- 
