DE E X A N 
Macr. Sat. 
I.9. c.6. 
gignere. Cruda: falfum humorem de fe fun- 
dunt , ideo alvum movent, & tentiginem ex- 
citant. Elixa: , humore fuo deditutx , mur- 
mura excitant, fecundum Jovium , fecun- 
dum Julium Alexandrinum, ob multam car- 
nis mollitiem concoctu faciliores funt, ac pi- 
tuitam potius quam crudum humorem pro- 
creant. Affix , (affantur autem in craticula 
addito aromate multo ac falis momento, fed 
te Ilis fuis non avulfx) minime noxia: funt. 
Plinius crudas domachum unice reficere, fa- 
ftidiis mederi, ac leviter alvum molhrefcri- 
bit. In pontificali ccena apponebantur, tede 
Macrobio, echini initio & oftrea cruda. Qui 
modo edere eo volet, Lunat motum obfer- 
vetj hoced, eadecrefcente, ea edas: fene- 
fcente longe funt deteriora. 
In Medicina invenere quoque locum. Ad- 
hibentur ex mulfo &c pipere coda contra te- 
nafmum. Gariopontus hydropicis dedit. 
Ufta ad labiorum ulcera & alia prodeffe , a- 
pud Myrepfum habemus. Cinis dentes 
fplendidiores efficit. Trita & optime levi- 
gata ulcera rebellia exficcant , quod Galeno 
debemus. Cinerem veteri urine mifceri ad- 
verfus eruptiones in corpore humano & ul- 
cera manantia Plinius reliquit. Marcellus 
Empricius eundem, fi in morem falis pane 
colligatur & voretur , datim ad removen- 
dam narium gravedinem proficere feribit. 
Rondeletius denique experientia compe- 
rit , ex teflarum cinere fa&am aquam lixi- 
vam , ad minuendos tumores oi^/aetlu^ets 
pedum & genuum plurimum conferre. Ex- 
ficcat , enim , inquit , multum digerit, 
&: calefacit , fi poft uftionem cinis non la- 
vetur. 
Differ enti a Oftr eorum funt varix , qua: a 
loco & colore lumuntur. Locum fi fpe&es, 
funt 1. A^ye^ectvit Ariftotelesvocat, qua: in 
ftagnis marinis nafcuntur. Rondeletius ea 
exduabustedis componi ait modice conca- 
vis , &e parum in dorlum elatis , fonsinxqua- 
libus & afperis, in tenues laminas fac ile ferti- 
libus , intus lxvibus & candidis. T eftas par- 
vas effie ; carnem mollem , fuavem , concodu 
facilem. 
i. Lit toralia , quae in littoribus (v%ss r t eff 
inveniuntur : nec non faxis limi & aqua: dul- 
cis expertibus. Parva funt, dura Sc acria. 
3. Pelagia , feu marina, quas in mari na- 
fcuntur, parva & rara. Grandefcunt quidem 
fy deris ratione maxime: fedprivatim circa 
initia xdatis multo lacte prxgnantia , atque 
plin.H. N. ubi fol penetrat in vada. Hsec videtur cau- 
ly.x. 6 . jf a> q Uare minora in aliis locis reperiantur. 
Opacitas enim prohibet incrementum , & 
triftitia minus appetunt cibos. Sunt aliquan- 
do in Mediterraneo multa fimul connexa, 
& fupra fe pofita. Inter hac repunt Scolo- 
pendrre, & vermes in canaliculis inclufi vi- 
vunt. Telia: foris fordidx & luto obducta:, 
& ex crudis multis five laminis cofidantesi 
Iuv. S: ityr. 
4. 
Differentia 
G U. A QJJ A T. +f 
intus laeves & alba:. Caro mollis: circa eam 
fibrre multa: veluti fimbriam conllituentes, 
eam aliquando ambiente purpureo crine , 
qua: praedantia: notaedauthore Plinio, qui 
Calliblephara dixit. 
4. Britannica, qux omnibus praeferuntur, 
quaeque Malfarius pod Lucrina inventa 
fuifie, &c Ruputina Juvenali dici putat. 
5 • Sant onica , quae magis falfa &: acria j u- 
dicantur. 
6 . Burdigalen/ia , inter quae Medokina ab 
oppido vicino Medoe, didta, capite nigra, 
fuavitate praecellunt. 
7. are* a , qua: ab Horatio commen- Homt. sa 
dantur. tyr. 4. 
8 . Abydena , quae olim a ganeonibus cele- 
brari folita , Clemens Alexandrinus in Pae- 
dagogo prodit. 
9 • Lucrina , a, Lucrino Campaniae lacu, in 
finu Bajano , prope Puteolos ita dxfta, de 
quibus ut de Britannicis ita Plinius : Non- 
dum Britannica ferviebant littora, cum Ora- 
ta Lucrina fcilicet littora nobilitabat : podea 
vifum tanti in extrema Italia petere Brundu- 
fiumodreas : ac ne lis effiet inter duos fapo- 
res, nuper excogitatum, famem longae ad- 
vectionis H Brundufio compafcere in Lu- 
crino. 
1 o . Brundufinayie quibus ita idem: Gau- 
dent peregrinatione transferrique in igno- 
tas regiones. Atque ita Brundufina in Aver- 
no compada , & fuum retinere fuccum , & a 
Lucrino adoptari creduntur. 
1 1. cumana , quae Strabo praedantiffima 
facit. Nihil interim de fuburbanis circa Ve- 
netias & Adriaticis , quibus Bembus tede 
Calcagnino palmam dedit , dicemus. Pli- 
niuspaucismeminit, dum inquit: Dicemus 
&c de nationibus , ne fraudentur gloria fua 
littora , fed dicemus aliena lingua , quaeque 
peritiffima hujus cenfuraeinnodro aevo fuit. 
Sunt ergo Mutiani verba qua: fubjiciam : 
Cyzicena majora Lucrinis , dulciora Britan- 
nicis, iuaviora Getulicis, acriora Lepricis, 
pleniora Lucenfibus, ficciora Coryphante- 
nis, teneriora Idricis , candidiora Circien- 
fibus. 
Quantum ad Colores ruffafuntin Hifpa- 
nia , fufea in Illyrico , nigra & carne & teda 
Circaeis , quibus palma menfarum diu tribu- 
ta ed. In mari rubro flammeis idudrantur 
Zonis , ea ut diceres varii colores tempera- 
tione ad colorem iridis accedere ; adeo li- 
neis perpetuo duftu inter fe didantibus di- 
dinguntur. Meliora ita defcripfit Plinius : 
P raecipua habentur in quacunque gente fpif- 
fa, nec faliva fua lubrica, craffitudine po- 
tius fpectanda, quam latitudine, neque in 
luto capta, etfi ea Veneti exteris antecelle- 
re opinentur , neque in arenofis fed folido 
vado , fpondylo brevi atque non carnofb, 
nec fibris laciniofa , actotain alvo. Addunt 
peritiores notam ; ambiente purpureo crine 
F 3 fibra*. 
