34 HISTORIE VA 
ciert , op d’een plaats meer blauw , op d’an- 
d er met groen vermenght j voor an de borft , 
en hals is hy donker , en de grootfte pinnen 
der vleugels zijn fwartj de fchenkels heeft 
hy donker, en naar evenbedeelingh van ’t 
lichaam klein. Hy word gevonden over de 
Elve in ’t bofch van Lucho ven , en de byleg- 
gendeboflchen : Hy leeft byweg-geworpe- 
ne dode krengen, enmaaktfijnncftgelijkde 
Hoppe, uit menfehen drek. 
IV. H O O F T-S T Ü K. 
Vande Kamen in V algemeen 
en byfonder, 
Varroi,4. £ Kauwe Gracculus j fogenoemt, oft 
omdathygregatim, datismetfcholen 
til: 1.1. vliegt, welke oorfpronkelijkheid by §^in- 
filiams ghewraakt werd, oft omdathy het 
i nge worpen laad des lands veel weg-draagt, 
oft om dat hy als hyflapen gaat, uitdeOly- 
gaarden , twe van de bellen met de klauwen, 
en de derde metten bek weg-fleept. 
Voedfei. Hy leeft behalven ’t graan met Vleefch , 
Noten en Sprinkhanen. Waarom hy van 
C2,9.’ ' de Inwoonders van Lemnos, omdathy met 
.ffilian-'I.j. epjj teghen-vlught de v»*». <So SprXaU 
animal, jj ^jjen te gc.uioct Jcomt, ge -eert is. 
Tot het paren werd hy in de Lente opge- 
wekt. 
Stem. Sijn ïlemis klokken, ghelijk Pollux feid, 
’twelk ook een geflagt van hoenderen werd 
toe-ge-eigent. 
Harts- Hy heeft vrindfehap mette Meeuw , vy- 
W": andfehap metten Havik. Duthecft Homerus 
met het voorbeeld van HeBor en jEneaSy die 
op malkanderfeer gebeten waren, afgebeelt. 
Dat het een ghcfellighe vogel is , getuigt het 
ghemeene fpreekwoord, dat altijd deneene 
kauw by den andere fit. Hy wil liever fter- 
ven, als fijn weerga verlaten , d’een dood 
JEUan:!.^. zijnde, bhjftd’andergeduirigongepaan. 
Sy zijn heel kakelagtig, voornamentlijk 
ten tijde van haar paren , en als fy haar jongen 
opvoeden. In ’t Wijn-drinken gebruiken fy 
een wonderlijke broodronkkenheid; inde 
handen gehouden zijnde, fullenfy gemeen- 
lijk naar d’ogen pikken , ’t zy oft om datfe 
haar af beeldfel daar fiende , gelijk als tot een 
bekende luft: verwekt werden, oft om datfe 
Nicoiaits van glimmende en bewegelijke dingen , als 
Leonicus ^ hcellichtlijkangelokt werden. 
1.1 ƒ .^c. 78. De tamme leren ook fpreken , fo datfe uit de 
de re ci. koy gelaten , van haar felfs weder in-komen. 
bana. Merghcns vroegh met het opgaan van de 
Ariftóph: Son leeren fy gauwer , en fetten de woorden 
invefpis. andegheheughenisvafterover. Dat is ook 
by de oude ghebruikelijk gheweeft , want fy 
fetten ftaken inde mueren van de huifen , op 
welke fy haar Heten fitten. Sy zijn de val- 
Pün-f fiekteonderhavigh, en vallen als dood 
«.'ai. ’ yan de hoogten der bomen, en huifen. Haar 
jaarlijkfe walging fuivert hy mette bladers 
van de Laurier-booin. 
Gebruik. Haar gebruik is by velen in fpijs. 
NDE NATURE 
So veel haar geflaghten angaat, JripteksTetWa^s 
heefterdrj'gefteltjhet vierde is platvoetigh. AnftrH: 
Gefnerus dry, te weten de Tulla, Becua, en(^34'f' 
Taha , wy ftellener ook dry: De Caracia, 
Phijrrocoracx, en de Lupus oft Monedula. 
De Coracia oft Ravenaghtige , heeft de 
grootte van een Kray , voornamentlijk de 
fwarte en al-eter. Sijnbekis omtrent vier vin- 
gers langh; eenigfins krom , rood van verw, 
ofttuflehen Orangje , root,engeelaghtigh ; 
de voeten van de felve verw , uitgenomen de 
nagelen , die ’t faam met het gehele lijf heel 
fwartzijn. Hy woont in de afgebrokenekhp- 
pen, en begeeft fich felden op het vlakke j 
tam zijnde , eet hy bloeme-meel met melk , 
ook vleefch , brood , en tar w. 
De Pijrrhocorax is kleinder als een Kray , 
de Kauw oft Monedula ghefijk, metgeele 
fchenkelsj en een geele bek,dien Turnerus lèit 
klein, en Betlonius an ’t einde een weinig krom 
tezijn, het overige isfwart. Hy is fo over- P^‘n:H:N, 
vloedighin de Alpen, dat Plinhtsheüx£tit de 
Alpen eigen te' zijn: maar hy word in Enge- 
land, Creta, in de Cy clades , en op den bergh 
Jura gevonden; by die vanRha;tiawordhy 
alleen ’s winters gefien. Gehele velden met^'^'*^*'^' 
Koorn befait , eet hy af, hy roept heel fterk , 
cn vulgt Oiv.. rii-ni vd.u A/Tfiflen 
met het geklit van een fluit over een komen- 
de. Sommige ramen uit fijn hoge vlught, dat 
de koude vermeerderen,en uit de lager vlugt, 
datfe minderen fal ; de jongen verftrekken de 
arme luiden tot fpij Ie. 
De Monedula oftKauwe, hyJrifi: Licus 
enoemt , is een vogel ider een bekent. Het 
ooft , de voeten, en’t gehele lijf en bek is 
fwart; de fwartheid is een weinigh van’taf. 
grauw deelaghtigh j de bek word omtrent 
de neulgaten met witte ftippeltjes verciert, 
omtrent de maagh heeft hy de ftrot ruimer , Arift: H; 
in plaats vaneen rop. Hy bemint de vlakke 
landen , cn fy neftelen dikmaal foo overvloe- 
digh in de hoge Torens, datter dikmaal in 
een ,houUciL acAcngcrciiiUc.u werden. Om 
dat hy het overfchot van Koorn , en ander 
graan , als hy verfadigt is in d’aarde verbergt, 
en in ’t toekomende jaar de jonghe Ipruiten 
van de felve vergadert, daarom word hy ge- 
looft den menfche hetKoorn fayen geleert te 
hebben. Sijn goud en filver die very is in hem PHn : H: 
wonderHjk, waar van men meent dat hy Mo- ^-'4. 
nedula, van Moneta, dat is Munt genoemt Ovid.- 1.7. 
wort. Hy wil gaarn op ’t hooft geftreelt zijn, ^^era- 
als of hy jeukerig was, daarom heeft Albertus 
gelooft dat fijn vleefch jeukte verwekte. 
Daar is noch een ander geflaght van de 
Kauw , welk den hals met een witte ring om- 
cingelt heeft, mogeHjk datgene, welk He^ 
Jijehius, en het gekroonde genoemt 
hebben , oft mogelijk dat , welk in Switfer- 
land omtrent T igiu , met een witte ring , den 
hals omvangende onderfcheiden is ; het ove- 
rige is den anderen gelijk , foo Gejnerus ver- 
haalt, 
V. HOOFT. 
