54 HISTORIE VANDE NATURE 
komt, hem felver roept, en haar gewillig tot 
lijn lu ft overgeeft, ’t welk nochtans Plutar- 
chus ontkent. Sy maken geen neft gehjk d’an- 
dere vogelen j maar Ichrappen maar eenighe 
jftoppelcn onder haar eyren , en beleggenfe 
piin; i.c. metdoornenj om haar voor andere dierente 
.ffiiian; 1. 3. befchemien , oft om dat haar eyren van den 
j ^ dauw , oft reghen niet foiiden verkouden en 
onvrugtbaar werden. Ook broeden fy niet 
in die plaats daarfe geleid hebben. In feven 
daghen maken fy haar neft, feven daghen 
broeyenfe, en feven daghen voedenfe haar 
L. 17. c.i j .jongen : indien wy j£hanus geloven. Alber- 
iusihid datfe tweemaal ’sjaars eyren leggen, 
thien, dikmaal fefthien en die wit, oft de Dui- 
ven eyren gelijk, fo andere feggenj oftbei- 
A /g dePatrijfenop ’t neft broeyen , moet men 
]. de Vogelaars vraghen. So veel haar kippen 
io.de ani- angaatjfomniige leggen datte jongen fo haa- 
i«ai. c. 3 j . d;ig zijn, datfe van felfs uitkomen, en fo haaft 
fy de fchel gebroken, en ’thooft uitten dop 
hebben, en de klauwen konnen voorthalen, 
het overige lijf noch vaft hangende voortlo- 
pen, en de Moeders volgen om haar aafch te 
foeken. 
Aiiami. 4. Sy werden op de wijs van de Hoenderen 
^ 1 2."' vl! Koorn- velden gevoert , om dat haar 
ril Hiftot;de Moeder met haar vrugt geen voedlèl kan 
1.10. cap. 3. verforghen. Sy leven tot haar vijfthienoft 
fefthien jaren > dat wy by Arijioteleslekn dat- 
piin: 1. 1 o. fe tot twintig jaren leren is een dwaling. Sy 
c. 3 3. Arift: hebben een leer fcherpen reuk, 
vlugt is om de fwaarte vart haar lijf 
kort en laagh ; nochtans fnel en fchightigh. 
’s Winters vliegen fymetfcholen, indeLen- 
Poiyhift .• ten alsfe paren willen met haar twee. ^ olinus 
wp. 13. jjatfe in Bxotia niet na haar wil mo- 
gen vlieghen , maar datfe paaltekencn inde 
loch t hebben, die fy niet mogen overvliegen, 
en datfe van daar over haar ghefette tekens 
niet gaan, nocht in’t land van Atheenover- 
Atheii: 1.9- vliegen. Sy hebben geen eenderleiftem. Die 
j>ipno . Bxotia hebben, feggenfe, een fijne ftem. 
T e Atheen omtrent het Dorp Corydalus, te- 
gen de Stad over, daarkakelenfe, maarver- 
f’* 3 erdaar piepenfe: y£/w»Kj-feiddattereenige 
L™ dc'avii fingen. Bellonius verfekert ons uit haar fangh 
bus; c. 14. een onghctwijflèlt teken van’t anbrekenvan 
den dach, maar valfchhjk. 
Gevecht. Yan haar geveght worden enige dingen 
verhaalt. De jonghen wanneerfe eerftmaal 
totte paring worden uitgebragt, vechten ge- 
wapent met haar huid , die ly door wrijven 
an een boom , oft: met flijk befmerende 
fcherp maken} En indien wy gelo- 
ven, worden fy tot vechten fcherper ange- 
hitft, indien haar de kruiden Trichomanes, 
dat eengeflagtvan Venus- 
Sarral:^ ^ayt is, te ceten gegeven werd. 
verftand. Maar het is ook lèker dat de Patryfen een 
r*" Aim' verftand hebben ; Alsde Vogel- 
H: A.' 1 .' 9. vanger omtrenthét neft komt, loopt de Aioer 
c.8../Eiian; voor uit , en veinft haar offe lam was , en in ’t 
1. 3. c. 16. voortlopen, valtfe met een korte vlugt fchie- 
hjk neder, en loopt foo met eengebrokene 
vleugel oft voet wederom voort , om den 
vervolger te ontvlughten , en hem te bedrie- 
gen , tot datfe hem van de wegh afleid. Dc 
felve nu van de vrees bevrijd, en van de Moe- 
derlijke forge ontlaft,leid fy haar in een groef 
op den rug , en dekt haar lijfmet aarde , diefc 
met haar poten t’famen fchrabt. Die eigen 
lift leeren de jongen , en fo haaft de moer met 
haar gefluit te kennen geeft, datter een 
menfeh omtrent is , leggen fy haar op den 
mgh, en dekken haar metruighte; maar de 
tamme laat ook fijn bedrogh niet } want voor 
de netten geftelt zijnde, begint hy eenghe- 
luid te maken, dat haar tottet gevecht an- 
hitft. De wilde ankomende loopt hy te rug , 
en d’andcr inde ftrikken ; ik wil niet feggen 
datfe bcquaam zijn om de menfchelijketaal 
uit te fpreken , ’t geen eenigc fchrijvers voor- 
geven, en haar breedagtige tong fchijnt te be- 
veiligen. Hef is nochtans niet ongelooflijk, 
datfe ibmtijds foo tam konnen gemaakt wer- 
den , datfe mette Huis-hoenderen onder een 
wonen, gelijk by Aloyjius MaWe/Za gedaan is. 
Datfe ’t huis opgevoed , by dach inde Bergen 
om haar koft te foeken , onder een bewaar- 
der uitgelaten worden , en met een gefluit ge- 
lokt zijnde , tegen den avond weder-komen , 
’twelk Nicolaus a JStcolats leid in'c Eyland 
Chio gemeenlijk tc gefchieden } en datlè van 
een menfeh van d’een plaats in d’ander , vier 
mijlen ver, hy te lande gaande , en fy door de 
locht vliegende,geleid werden, en als hyruft, 
ook ruften, gelijk in Pontusgefien is ,heeft 
Odorims van Forly ghefchreven. Datle haar 
verloren eyren vervullen, door de fchade van 
een ander Moeder , op datfe door de anne- 
mingh van een vremd jong, het ongeval van 
kinderloofheid fouden hcrftellen. Dat de 
jongen in’t veld op-ghevoed zijnde, door 
de ftem van de Moeder beweegt , de voort- 
teeltfter van de eyren volgen, datfe als fy ver- 
nemen datter eenigh doodlijk vergift bereid jEtius lib. 
werd, luid fchreu wen. Dat de Cyrrhefe haar u.jElian; 
felven om van de W ey luy niet geacht te wer- j ' ^ ‘ 
den uitmergelen. Datfe Bieflook eten om probJ.c.39.* 
haar ftem khnkkende te maken , datfe in haar 5. 
wonden gekauwde Oregofteken } datfe met 
Laurier-bladeren haar jaarlijkfc walging af- .ffiiian:' i.°! 
fuiveren , mette toppen van Riet, ’t zy oft ge- ^ 5. idcn» 
geten , oft in ’t neft geleid , de beguigcheling * ‘ ^ • 
der ogen af keren , word op het geloofvan 
de bygebraghte fchrijvers verhaalt. 
Dc Cyrrhefe worden in Ipijfe gebruikt, 
want die eten geen Look,- onfe Inlandfe heb- 
ben de prijs, uitgenomen deMamaalfe.by -al- 
le die de jonge boven de oude,en de vleugels 
boven het overige, voor ’t beft keuren,- haar 
inghewand en cyren zijn ook in gebruik ghe- lamprid: 
weeft} Heliogahalm heeft’cr geheelemaaltij- in Heüogt 
den van angedifcht. Ook is de Genees-konft ^omment- 
van haar niet verfteken : haarvleefchisden inTp™ot .7 
Lazarigen, Pokkigen, en tegen den Buik- H‘PP-* 
loop goed,- Men gelooft datte herflenen en 
’t merg, met Wijn genoten, den geelfughti- pi.Jl 3Ó. 
gen ,- dc maagh met bruine Wijn de darm- 
pijn , de gedroogde lever, den gene die de 
vallende fie^e hebben 3. het bloed, de ftar smiBU 
der 
