'U H ï S T o R ï Ë V A 
V, H O O F T-S T ü K. 
Vande Spreeuw. 
D e SprCètiw by de Latynen Sfufnus , by 
de Grieken PfarpfaruSjBijptajBijptus 
en Golmis (^gelijk ghy by Hejychius, en Phavo- 
r/wa/ lefen fuit) g^noemt,is een vogel om fijn 
verfcheiden verwénjen over lijf gefprenkel- 
de vlekken fchoon, en wordt vande Dichter 
fchoon gefchilderde genoetnt. Hy wort niet 
alleenlijk met witte plekken geverwtj maar 
is ookroodaghtigh, en is oolcfomtijds geel; 
op de vleugels , omtrent de ogen en achter 
op den rughishygroenagtigh: hy heefteen 
bek niet o ngelijk den Exter, m ’t einde bruin, 
‘Arift: H: een fiart kort en fwart , en de voeten by na 
o’p.ió. Arijlotelei fchijnt alleenlijk 
het gemeen geflapt, dat met fijnfangh bo- 
ven op de huyfen , Ons de oyren moede 
Aidrov; maakt , gekent te hebben. Aldrovmdm ver- 
*^oonterdry, een geheel wit, den bek, welk 
’ uitten geele rood is, en de voeten die light 
vleefch-verwigh zijn uitgenomen, de ander 
had het hooft , hals , en bek wit , boven de o- 
gen twee fwarte vlekken, de buik was wit , 
de beginfels vande vleugels met blauwagtige 
plekken onderfcheiden ; de flaghpennen van 
de vleugels en de dart, ghelijkinde gemene 
Spreeuw i de voeten zijn geel, het gehele li- 
chaam vanden derde was uitten afchgraiiwc 
geel ; de borft was met ftippelen befprenghc .* 
de bek, en voeten waren fwart. 
Voedfel. So ghy haat plaats befiet , fy werden over 
riaats. alghevonden, fy foeken de Haver-landen , 
Broek-landen,en de landen daar becftenwey- 
deh. ’s Winters houden fy haar in de torens 
en daken; foghy haar voedfel befiet, fy zijn 
Al-eters ; want behalven Beyen, Druiven die 
fy graagh eten, cn daarfe vet af werden,eten- 
feook Geers, Boekweyt, fcherlingh, drek 
cn Wormen,ja de dode lichamen van gehan- 
gene menfchen. Daarom onthouden fich de 
Neerlanders van haar gebruik in fpij fe. 
Teeiingii. Sy ncflelen by na op de felve plaatfen , en 
wijfe als de Muflchen: men feit datfe dry- 
maal’sjaars broeyen, en op een tijd fevenof 
achteyren leggen. De Grieken feggen dat- 
fe Kichlizein,ende de fchryver van de Nach- 
tegaal feit Pifitare, wy feggen datfe fluiten. 
Bruier. de ’s Morgens vroeg rafen fyfeer,’s nachts fwij- 
ftil.Daar zijnder gefien ^e de ftem van 
piin : i.i o. alle vogelen nabootftcn , en in de lieden van 
cap. 24. Y rankrijk zijnder die een reden volkoment- 
lijk mét lange tlamenknopingh uitdrukken. 
De jonge Keyfers haddenerook een vande 
felve wetenfcliap. 
vtugiit. Sy hebben eyghen datfe met fcholcn vlie- 
gen, en als een ronden bal in malkander fwie- 
ren,ider naar het midden trachtende.’s avonts 
vergaderen fy meeft, en vliegen dikmaal met 
fo grooten menighte enghewelt, datfe een 
fchaduw en eenghedruis maken. Men feit 
Gefner: datfe haar fel ven eenGenees-middel berei- 
Ormtii. . een fekere wreef an fijn ontlede been, 
NDE KAtüRE 
de eyren va:n de MiereP , geïloteh ch onder 
fijn vleugels warm gemaakt , en wierd alfo 
inweinigh daghenghenefen. Sy vrefenden 
Havik, den welken fyvan boven oft ter zij- 
den op haar ankomende , met haar vleugels 
verwayen en onder haar vliegende met drek 
bewerken. Sy fterven van Lookzaat , en 
werden van de honden gevreefl. 
rekent haar ónder de verdunnende Gebruik.' 
fpijfe en die van goet fap zijn , ’t welk van de 
jónge , oft die op de bergen leven te verftaan da Aiex: 
is. in de Wijnpars-tijdwordenfeomdeover- ‘ 3- 
vloet van goet voedfel niet mifprefen. Car- ca“<h' [.'j' 
danus fchrijft datfe beter werden, als haar eerft de sanit. 
gevanghen zijnde , de hoofden afghefneden 
werden. Den drek van die gene, die met Rijs 
gevoed zijn , is goet om ’t angefight te fmuk- 
ken. 
Hetindife geflapt van deSpreeU'. 
reen ffie dat inMantijfa 
I V. H o o F T - S T ü K. 
Vande Coccothraiifles {oft 
J^arlhekers), 
« 
A LdrovandusvQttOóntt^tdtxlti Karlbre- Bcfchiy- 
kers, de gemene van Gefnerm ^en de ge- 
kuifde Indife , die is fogenoemt , om dat hy 
met fijn bek de Pijnkarlen, enKarfle-llenen 
breekt. Omtrent het Meer Verban , wort hy Arjft; H: 
Bergvink ,en by Bellonius om de grootte van 9 - 
fijn bek. Grof bek genoemt. Ymandmeen- Beiion- 
de , maar valfchlijk , dat dit de Pardalis van de avib*. 
Arijio/eles was, gelijk uit de vergelijkingh Van** 
de voeten fal blijken : want de Pardalus is ge- 
heel afchgrauw,foo groot als een Spreeuw, 
maar deKarlbfeker, indien wy de befchry- 
vingh Van Bellonius volghen , is een weinigh 
minder als de Spreeuw, meteen harden bek, 
en na evenbedeelingh van fijn lichaam heel 
groot; fijn hooft is boven gheverwt als een 
Orangie-appel, met een fwarte vlek onder de 
krop , afchgrauwen hals, goutgeelenrugh, 
met vleugels an de einden uitten groene gccl- 
aghtigh , gelijk de kringh in de Ringduiven : 
de ftart is an ’t einde wit , onder goutgeel ,• dc 
buik, borft en krop zijn van een felve verv^ 
Gejnerus eigent hem de grootte van een Be- 
werk oft vande Loxia toe, fijn bek is hard, 
fl:erk,kort,en breet, onder met fwarte pennen 
omringht. Het hooft is in’t Wiji^® gtoen- 
grauw,oft uitten afchgrau we roodagtigh : de 
pennen van de vleugels zijn boven fwart ,in’t 
midden witagtig , an’t einde by na blauw, 
als van de Indife ; de hals is voor, en weder- 
zijds an de lijden met afchgrauwe vederen 
bekleet , de rugh is uitten bruine fwartagtigh. 
Somers word hy inde Boflehenghevan- plaats, 
gen , en dan houd hy fich in Italien op de ber- 
gen. Omtrent Oftober komt hy naar de laag- 
ten. In Hoogh-duitflant word hyfomers fiel- 
den , ’s winters dikmaal gefien, 
Hy neftelt inde holle bomen : Hy leeft by ^ dreb. 
Karflé- ftenen , die hy metten bek kraakt , als 
ook met Olyven, en andere befyen. Hy 
houd 
