90 HISTORIE VAN DE NATURE 
- Sy hebben haar ghebruik inde {pijfe, daar- 
om wordenfe de geheele Winter te Bononie 
op de markt verkocht ; en inde Genees- 
konftjwant met fout gebraden heeftfe ymand 
tot de inwendighe uitpuilingen van den aars 
gebruikt. Datfe ghebradcn ofte gekookt, de 
neftel- knoop oplolTenj dat de ogen den 
ghene diefe by liaar dragen ’tghehght ver- 
fcherpt, en dat de bek om den hals gehangen, 
de pijn der tanden, van de Iel, enkeel-aman- 
delen genefen , zijn de rafernijnen van Kin- 
mis. Datfe van de Byen , fchoon fy haar honig 
roven, niet gheftckcn werden, diedefelve by 
haar dragen, zijn de malligheden van Plimw. 
Dat een fpijker oft wigge inde boom ghefla.- 
gen waar in fy neftelen, daar niet langh blijft 
in hangen. Dathy ’tgatvan lijn neft,met een 
hout oft Heen toegheftopt , met een feker 
kruid, genaamt groote Linaria weder opent, 
wort met de felve gheloofwaardigheid ver- 
haalt. 
II. H O O F T-S T U K. 
Vande Spechten in V ijfonder, 
I. L I D. 
]/an de’ ^rootBe Specht^ grootte^ deJ{letne "per- 
fcheidene , van ohfe Inlandfe groene , 
van de Geelt. Blaumoet, degreote 
Groene en Muer-Specht . 
D Epoötfte Specht, isdegröotft van 
allen, fomtijds fo gropt als een Krav, 
wat minder als een Hio> en behal- 
ven den top van ’t hooft ghehcel 
fwarr i nochtans glinfteren de vederen op 
lijn top helder, met een rode en vlammende 
verw, en maken by na een kuif. Hy heeft 
een langhcn Herken bek, een kleine vinger 
langh, welkers bovenfte deel, omtrent het 
hooft breed uitfteekt, en heeft twee ftrepen 
geLjji^en Cyprelïè blad i fiintongh islang- 
agtig,hard,enan’t einde ruw,- hy heeft twee 
klauwen voor , en achter even fo veel , en 
kromme nagels. 
De groote ^echt noemt Aifioteles Pi- 
pra , en na lijn fthrij ven is hy grooterals een 
Merl. Die Aldrovandm affchildert, heeft een 
grootagtigen bek, een lange tongh, vleefag- 
tig, an’t uitterfte einde met een harde fenuw 
gefpitftreen fterke ftart en om de bovenfte be- 
dekkende vedere n , die met een harde Ichagt 
verlien, en befwaarlijk om tebuighenzijn, 
weerftreyende. Inde gheheele vogel wort 
dreyerlei verw ghelien : De vederen op’t 
midden van’t hooft zijn rootaghtigh , en met 
een volle rodigheid lienbaar , welke in ’t 
Wijfje, anderlins in alles het Mannetje ghe- 
lijk, niet gevonden werden. Inden omkring 
van de ogen, degeheelenbuik, enbinnenfte 
vleugels is fy met een groote witte plek ver- 
ben. Inde vleughels, en inde ftart liet men 
watfwarts. 
De verfcheidene kleine Specht, is de groo- 
te geheel ghehjk , en fquue de felve fchijnen. 
indien’er die rode plekken op den top van *t 
hooft , en op de ftiet niet ontbraken ; Sijn 
rugh is na de lendenen meer verfcheiden, als 
van de voorgaande, en met fwart en wit door 
malkander ge fprengt, enondertull’chenmet 
donkere dwarfe ftrepen , die mette vlek- 
ken der vleughels over een komen, verciert. 
De groene Specht isdeKoliosvan^fn^a- 
teles , nochtans van hem onder de Spechten 
niet gherekent, en is evenwel, alleenlijk om 
de ghefteltenis van de voeten en ftart onder 
de Spechten te tellen ; want hy heeft voor en 
achter twee klauwen, en eenweerftrevende 
ftart. Hy is fo groot als een Tortelduif Ky 
heeft eenfwarten, harden, fterken, fcherpen 
bek, twee vingeren langh,- het hooft is dik* 
agtig, in t opperdeel ten deel met rode , ten 
deel met fwartagtige plekken befprenkkelt ; 
de ogen omringht een ander fwarte plek , on- 
der welke die rode plekken,die op de boven- 
fte paffen, bleeker zijn } de rugh, en vleugels 
zijn groen, nochtans met enig geel vermengt, 
de kin , de borft , buik , en fchenkkels zijn 
bleek-groen , fo dat fy uit groen en wit ver- 
menght fchijnen. Men feit dat hy ’s fomers 
ftil fwijght. Daarom als hem ymant inde 
April hadde horen roepen, voorfeide hy dat 
de Winter noch niet ten einde was. Hy 
vhegt de alderhoogfte bomen over. 
Sijn beenderen gebrand, en tot poeyer ge- 
ftoten , en met Wijn ghedronken , zijn een 
kr^tig genees-middel tegen de fteen. 
De geele Specht , en Blauw- voet word uit 
Perfien overgebragt. In grootte verfchilthy 
van de ghenoerade niet : nochtans heeft hy 
een dikker , enlanger hals ■, de vederen van 
den midden-top tot het einde van de ftart 
hebben wat yfergrauws,maarde bek is geheel 
yfer-grauw ; de voeten zijn blauwagtig, de 
nagels fwart, het overige geel, dan dat de ve- 
deren van de vleugels allein’t uitterfte eenig- 
fins yfer- grauw zijn. 
De grootc groene Specht heeft den bek, 
die alle geüaghten van de Spechten recht is, 
krom, de voeten na de gelijkheid van de an- 
dere, verfcheide plekken op de vleugels, na’t 
fchrijven van Bellmius. 
De Muer-Specht, hangt meeft an de mue- 
ren van de Torens, en loekc de wormen in 
haar reten. Hy is een weinig grooterals een 
huis-MuIch, by na fo dik als een Spreeuw: 
Hy heeft een langagtigen dunnen , Iwarten 
bek, het hooft, denhals, de buik zijn afch- 
grauw , de borft is witagtig, de vleugels zijn 
ten deel afchgrauw , ten deel rood, de ftart is 
kort, de klauwen van de voeten zijn langh, 
voor dry , en achter een tof een hiel. Inde 
vlogt beweegt hy altijd fijn vleugels , nocht 
altijd op een plaats. Hy neftelt inde gaten 
van de mueren, en heeft een foete ftein. 
/ 
II. L I D. 
Aldro; 
Ornith. 
1.-I2.C.35. 
Bellonil.ó. 
de Avib: 
cap. IJ, 
