A: I,p. 
c-49-Plin 
H:N:Uo 
c. ip 
Aldrov: 
1.17. c.38 
ic-o historie V 
jloteles den Anthus toe-fchrijfc. Hy houdt 
fichj feydt hy, omtrent de rivierenen wateri- 
ge velden , en alshy van de Paarden die daer 
weiden opgejaagt werd, fchijnthy het neyen 
van de Paarden eenigfins na te bootfen. (j$f- 
nsrus oordeelt dat het vogeltje ’twelk men 
omtrent Straf burgh Gaulammer noemt, de 
Anthusvan An\loteksis. 
De Cannevarola van Bononie, alfoghe- 
noemt, om dat hy inde groene waflènde Ken- 
nip neftelt : is de Grafmufch van de Duitlen, 
en de Titling van de Engelfen , Ib wy Aldro- 
geloven, gelijk. Hy drukt mettege- 
ftalte van lijn lijf Co naukeurigh den Nachte- 
gaal uit, dat indien hynieteen weinig klein- 
der en fo rofch was, gheheeldefelvefoude 
fchijnen : Voor an de heele krop, borft en 
buik is hy uitten witte geel , boven op het 
hooft,den hals, den rug en vleugels uitten ge- 
len bruin ,• hy heeft een lagagtige geelen bek 
een plat hooft, een kortaghtighe ftart, onder 
geeiaghtigh, boven na het yfer-grauw ftrek- 
kende. 
De Oenanthes,van Aafioteks en Plinius ge- 
_ noemt, is van Ga^a V itiflora oft V itifèra, ’tzy 
, oft om fijn verw de wadende Druiven gelijk, 
oft om dat hy inde Wijntijt fich vertoont, oft 
om dat hy graagh druiven eet alfo genoemt, 
wy fouden mogen feggen wijn oft: druif- vo- 
gel.Hy verbergt ftch omtrent dehontfdagen, 
en na die voorby zijn word hy weder gelien. 
Hy fchuwtfomtijts dehittc.fomtijds dekou- 
de. Wat het voor een vogeltje is wort getwijf- 
relt. Belkmus gelooft , dattet die is die by de 
Francen Cul blanc, en by de Italianen Culo 
blanco genoemt werd; Het is een vogel fo 
groot als de Sitta,raeteen fwarten bek,vleu- 
gels,fchenkels,en ’t uitterfte van de ftart,met 
een algrauwenrugh, een langhaghtige platte 
tongh, kleine voeten en lange fchenkels. Om 
dat al wat onder den buik, boven en onder 
de ftuit, en ’t voorfte van de ftart is, wit is 
word hy Cul blanc genoemt. Hy houd fich 
op de kleine heuvelen, en is niet langhdurigh 
inde vlugt. Hy neftelt inde gaten van de ou - 
demueren, fomtijdsindefteenrotfen, ook in 
de aarde daar een Os oft Paard de voetftap 
ingefet heeft. Hy eet rupfen,en wormen. Sie 
meer befchrij vingen van de Cul blanc by Al- 
drovandm. 
Die Bellomus Lufeiniola noemt is geen vo- 
gel die veel gefien werd ; Hyisop ’t hooft, 
an de borft en op den rugh afchgrauw, de 
pennen van de vleugels en ftart zijn donker, 
de bek is fcherp, fwartagtig, en fmal, in’t uit- 
terfte van binnen gout-geel. Hy loopt fnel 
langs de aarde. Sy worden overvloedigh ge- 
vangen als haar de hitte befwaart , en haar na 
de waterige plaatfen om te drinken begeven. 
Betrek hier toe die de Italiaanfe Weiluy 
Giarola noemen, die fo groot is als een Le- 
werk i hy heeft een brofchen bek van bin- 
nen rood, een feer ruime opfpalkinghj de 
top van ’t hooft, den rugh , en vleugels ver- 
fcheiden gheverwt , de tongh ghefcheiden, 
de ftart fo kort dat men fe nau wlij kx fiet j en 
ande nature 
die ghefpleten verfcheiden gheverwt, en met 
kleine veertjes t’faam-ghelet. Inde voeten 
IS de achterfte klauw heel langh, eneenna- 
ghel van de felve lenghte daar an-gehecht, 
fo datfe beide een duim uit-maken. En 
die eerfte die by na gheheel reghtis word 
alleenhjkan’t einde met een kleine haak, 
een weinig gebogen , gewapent. 
H. OPSCHRIFT. 
Van de VV wm~eetende fingende 
Vogels, 
I. HOOFT-STUK. 
V "ddlachtegaal. 
O Nder de fingende Worm-ceters, 
heeft de Nachtegaal, de eerfte, dc 
Hypalais, de tweede, en de Atrica- 
• j /I ^^<^tde plaats. De oorfaakfal 
inde Item verklaart werden : Die word by de 
Grieken Aydoon en Aydoo genoemt . by de 
Latij nen ’t zy oft om datfe in’t licht, oft voor 
het licht, fingt, oft van lugens, dat is bedtoeft 
Zijn, Lufeinia genoemt maar hy word ook 
Acredula, Attife vogel, Daulis vogel, en Pan- 
dionia genoemt. 
De vorm behoefik met te belchrij ven, wijl Bcfchrv- 
ly over al te lien zijn : De tongh mift fijn «“gh. 
uitterfte puntje, en heeft die fcherpheid niet a?' 
die andere vogels hebben , en dat heeft hy c.ï iï’piin; 
mette Atricapilla gemeen. Het WijQe is het 
Mannetje in geftalte van lijf gelijk, fomtijds''*^’ 
nochtans naar het algauw hellende, ghehjlc 
ook de jonge doen. Die 'welkenSchwenJ^felc 
np K<«t - /r 
hjk iiitde verw van’tlijf, grootte, en uit het 
reghter oogh ’twelk men feid in’t Man- 
netje grooter tezijn,oordeeleri. De Mannet- 
jes door de foetigheid der lente angelokt, om 
dat haar dan de natuurlijke delen totte teling 
kittelen,openbaren haar lelven,buiten die tijd 
dikmaal op een been ftaat, en fo langh onbe- 
weeglijk blijft, is hetMannetje. Het Wijfie 
loopt herwaarts en ginfwaarts door dekoy 
en brengt een korte afgebrok ene flauwe fang 
voort. 
Haar plaats is verfcheide. Sommige leven 
inde bonchen, die mogelijk de grote zijn, om 
datfe haar aldaar veiliger voor de Slanghen 
houden. Sommige leven inde Thuinhagen, 
andere op de bergen,geen inde broeklanden, 
eenige op de vlakten. Yrland fo wy Boterus 
geloven heefter geen , Batavia ook geen. 
Te Atheen zijnfe fo overvloedigh dat de 
Dighters haar Philomela , Attica oft At- 
heenfe Nachtegaal genoemt hebben. Ook 
zijnder omtrent het bofch van Ardenne veel. 
Hoog inde Somer vertonen fy haar niet lang,' 
en omtrent den herfft verbergen fy haar tot 
de Lente. Sy worden duur verkocht die 
de 
