apiid A 
th;i3:'.9. 
Scaliger 
lïercit. 
252. 
112 HISTORIE VA 
vergeet. Dat fy den Weften wind om té fin- ) 
gen waarnemen 3 om van niemand bekent te | 
werden, wanneer fy vcrfekert zijn van haar 
Kio noodlot. Ghy fult dit by Lucianm , Vilnius, 
Mynd'us^’ ^lexander Myndus en Scalt^er een A’-erdichtfel 
bevinden. ALlianus twyfelt , en fchijnt nu 
dees, nu die toe te ftemmen. Of hy lijn doot 
befinght, dat men feit dat Brajfavohis ook an- 
ghemerkt heeft , weet ik niet. Van de Oli- 
phant word hetfekergefeit. Datfellngeii is 
ongetwijfelt. Vendafius heeftfe horen hngen 
Mantua. Omtrent London 
30.1.1'i.c.mde Teems ontfangenfydeScheepvarende 
ridem met een vrolijk ghefangh. /lldrovaudushctït 
ariar. enigen fangh op de wijs van 
klagten,t' allen tijde van haar geven. Hiertoe 
fchijnt die dobbele buigingh , die eerftinde 
koker van het borft-been infehiet, en daar na 
met een andere ombuigingh op de vork ru- 
ftende, inde longen valt, gemaakt te zijn, op 
dat de ftem,in die hoek van dc gebogen logt- 
ader, weerom ftuitende , met een grooter 
klank foude uitbarften, en gelijk als door de 
ruft van die verblij ving, indieomdray, ver- 
frift zijnde, in voortgaan meerder kragt krij- 
ghen. 
ViiioLt. Sy betonen haar verftand, voornamentlijk 
inde vlugt. Sy fetten voort op de wijs van de 
Lyburnife fchuins met een fpits, om dc loght 
alfo beter te breken, dan of fy recht voort 
gingen. Van achteren het fpits lich allenf- 
kens verbredende word dat den grootften 
hoop gegeven. Sy leggen haarhalfenop de 
voorfte , en de leiders dragen de vermoeide 
op den rugh. 
Ouder- ’t Geen van haar ouderdom by jElianus ge- 
A°rT(t: 1.5. werd datfe tweehondert jaren fouden 
HrA.c.i. leven, is ongelooflijk. 
^•'1? 14 fomtijds onder elkander ful- 
i3.statius'ken ftrijd, dat de een den andere op-eet, ofc 
Homerus. ombrenght , enfyfparen 
nocht eyren , nocht jonghen. Sy vrefen voor 
deii Arent: maar angetaft zijnde , weeren fy 
haar dapper. Sy komen ook niet wel metten 
blixem, flangen, en draken overeen. Datfe 
gefien zijn van de Scherlinkte ftervenisniet 
vremt, wijldeVerkens fclf daar van omko- 
men. 
Gy fult regen verwagten, wanneer fy het 
water met dauw befproeyen , maar indien fy 
haar fchouders diep onder dompelen, fchoon 
weder. B y de S witlèrs vreeft men voor grote 
koude als fy inde Winter in eenigh Meer ge- 
ilen werden. 
Haar gebruik is by de oude inde fpijfe ge- 
prefen. Alexandrinws teltfe onder de heerlij- 
piutarch. ke VogeIs,en wierdcndcn Gaften 
ca’tnL^^" voorghefetj zijn noit minder als de Ganfen 
geacht geweeft , gelijk uit Plutarchus kan ge- 
oordeelt werden. De jonghe Schrijvers be 
fchuldigen haar van hard , en fwart vleefch, 
om dat haar moghelijk niet als oud’ bejaarde 
Herberft* toe komen. Nochtans de Vorften van Mof- 
inMofco covien wanneer fy vleefch eeten fetten defc 
Gaften voor. IndeGenees-konft, maakt 
Hammo. het vet het anghefight helder, cnbeneeintde 
Voordui- 
dingh. 
NDE NATURE 
rimpels. De eyren worden tot het wilt vuuf 
gebruikt > het vel word gelooft an de maag 
gehangen, door een by fondere kraght de ko- 
kingh te bevorderen. 
II. H O O F T-S T U K. 
Van de Gans, 
1 . L I D. 
// m de tamme (^ans. 
D e Gans in ’t Latijn Anfcr, en ergens Piin:H:N: 
by P/irt/ar Ganza 3 by de oudeGrie-^'*®*^'^*’ 
ken Chein, enChinaby de huiden- 
daagfe genoemt , is een V ogel fo be- 
kent,dat hy geen befchrij ving van node heeft. 
Hy word in wilde en tamme verdeelt , van 
welke die hy Ariftoteles de kleinfte is. Dat hy 
niet veelverwig is word van Columella valfch- 
lijk verhaalt. Wijl by ons de bonte, de witte 
in veelheid overtreffen. In’t Rijk van Sene- ' 
ga, zijnfe veelverwig. In Nova Spanje heb- 
ben fy een roden kop, en zijn witter als de 
Swanen. Daar zijn’er gefien met twee hoof- 
den,en fo veel tongen,eenen hals, en vier bee- 
nen , van welke het eene paar de plaats dec 
vleugels , en het ander de plaats omtrent den 
aars befaten. De twee vleugels wierden om- 
trent den hals uitgebreid. Daar is noch een 
ander van verhaalt, met een dobbe- 
len hals , vier beenenen fo veel vleugels, en 
eenen rug , fo dat het twe vogels fchenen die 
malkander droegen. Daar vallen onder haar 
om haar vogtigheid.en bottigheid, veel wan- 
fchapfels. Indien ghy haar innerlijke deelen Ariil; 
befiet. De kloten worden onder ’t middel- 
rifan de lendenen gehegt. Twe vaten uit het 
onderftedeel van beide voortkomende, en 
neerwaarts recht langs de lendenen fchiètcn- 
de,komen omtrent het heilige been te famen, 
en maken een ronden doorgank, die in veel 
ronden omgebogen werd, en welkers opper- 
deel geheel vlcelig, en ’tonderftekraakbee- 
nigis. Gy fult niet qualijk oordelen, dathaar 
het uitterfte gedeelte ’t welk indeverfame- 
lingh opgeheven werd, in plaats van een teel- 
lid gegeven is. 
Haar plaats is by na over al, uitghenomen Piaats. 
dat deel van Arabien dat tegen ’t Zuiden leit. 
In’t land van Belois, dat by na fonder water 
is, zijnfe met grote kudden, en fy maken daar 
groot geld van de vederen Van haar voed- 
fel wil ik niet fegghen. Sy eten de jonghe 
fpruiten van de bomen,en al ’t kruid van de 
groene hoven, de groene Wijngaards bb- 
deren. Klaver, Fenugriek Latouw,en andere 
meer. 
Wat angaat haarteeling Sy verfamelen Teeiingi' 
in’t water, en niet op ’tland, nadeverfame- 
lingh vervullen fy haar met water. Eertijds 
wierden de Mannetjes elk dry WijQestoe- 
gevoegt, nu fes. Haar tijd van toelaten is de Varro ic 
bequaamft inde Winter. De jonghe legghen 
ook fonder verfameling, maaronvnichtbare AriiIrH.- 
eyren. Die niet verfamelen , indien fy fonder a.i.ó. 
’tfelve 
