HISTORIE VANDE NATURE 
Berg-Plevier noemen. De jonghen worden 
fonderling Guillemotgenoemt. Heteerftis 
van de grootte als een Ringhduif, meteen 
korten, ronden, fwarten, fcherpenbek, an’t 
einde een weinig krom , met een dry kantige 
tongh , die degehecle goot van de onder-bek 
vervult, vooranlioornaclitig, enftomp; de 
vederen werden boven met een bruine, witte 
en geele verw onderfcheiden, fodatfeghe- 
tant fchijnen j de ftart is ook met bruin-geele 
ftreepen doorfneden : De achterfte klauw 
heeft hy niet ; tufl'en de dry voorfte fchiet 
een velletje: De grootfte ftaat tuflen de 
middelfte en uitterlle, de klei nfte tuflen de 
felve en binnenfte. feit dat fijn ve- 
deren geel zijn , oft met geele plekken be- 
ïprenkelt werden. 
Hy is overvloedigh in V rankrijk, in Swit- 
ferland felden. Te Bononie word hy op de 
Markt niet verkocht. 
Eenighe fchrijven dat hy van den dauw 
leeft, om dat in haar buik niets ghe vonden 
werd; doch daar is niet valfcher. Hy haalt 
de wormen uit de vochtige aarde. Bellonius 
heeft ineen opghefnedene Wefpen ghevon- 
den : De felve feit ook datfe wormen eeten, 
en om dat hy alleen den honger-darm heeft, 
daarom worter niets in gevonden. Hy is een 
vervliegende Vogel. Inde Somer worter in 
Vrankrijk geen gefien , inde Lente weinigh. 
Sy vliegen in geen minder getal als vijftigh. 
Als fy vliegen lullen volgenïe de wind , vlie- 
gen felden daar teghen , ghelijk Bellonm ver- 
haalt. 
Stem. Haar ftem is huithuit, het fluiten dat met- 
te uitgeftekene lippen gefchiet niet ongelijk. 
’s Nachts houden fy haar alleen, ’s Morgens 
, vroech fiet men haar op verfcheideplaatfen 
verfpreit , fy befetten een vierendeel oft een 
half uur : Met het ankoraen van den dach 
lokkenfe malkander met fluiten. Sy gehoor- 
famen een van al den hoop als een Koningh : 
defe heeft een feer luide ftem: op dat ghe- 
hoor komen fy van alle zyden by een. De 
Vogelaars noemen hem den Roeper. In 
Vranknjk wordenfe onder de lekkernijnen 
gehouden. So datfe op fommighe plaatfen 
■van een lekker menfeh met een ghemeen 
fpreekwoort feggen,dat hy met geen Plevie- 
ren te vreden is. Als hy bereid word, word 
hy niet ontweit. 
^ De afgrauwe Plevier meent Aldrovondus 
dat de Pardalus van Anfloteles is , fo om dat 
hy by na heel afgrauw is, ’t geen Ari{loteles 
van de Pardalus ook feit ; als om dat hy ge- 
vlekt is , waar van de naam Pardalus komt, 
Hy is wat grooter als de ghemeene Plevier, 
met een weinigh dikker , en langer bek , en 
heel korten achtcr-klauw ; Hy is by na heel 
afgrauw, en overal met veel plekken befpren- 
kelt , die tuflen 't bruin en algrauw zijn > de 
vleugels zijn langer als de ftart , die kort is. 
Sy vliegen meeft met fcholen , enghy fult’er 
geen alleen vinden , gelijk wy by Arijioteles 
lefen. Hy heeft een radde en luchte ftem. 
Betrek hier toe , die groote Plevier \>y AU 
drovmdus genoemtwerd : Hy heeft een lan- 
gen bek, boven an de borft en buik is hy wit ; 
de grootfte pennen van de vleugels zijn 
fwatt , de beenen zijn langh, na ’t blauw hel- 
lende ; Hy heeft by na geen achter-klauw. 
De Charadriusjby Ga:(a Hiatula genoemf, 
om dat hy omtrent de hiatus , oft open gaten 
van de Rivieren, poelen en beken verkeert, 
word niet geweten wat het voor een vogel by 
/Irjjloteles is. W ant dat hy leelijk van ftem en 
verwis, by nacht hem vertoont, en bydagh 
fich verfchuilt , ’t welk de lVij(geer van ’t fijne Aria: H; 
daar by naatghelaten heeft , is veel Vogelen 
ghemeen. En als de l^iifgeer hem Ifterus , 
Chloreus oft Galgulus noemt , is het niet 
waarfchijnhjk dat dat de Vogel Charadrius 
is, welken Albertus nit Heliodurustn/Eliavus^^^^^^’^ 
beveiligt, in Perfie felden gevonden, en voor iÊthi'op°^ 
de Koningen opgefocht te werden , om dat 
men fterk ghelooft dat hy de geelfughtigen 
hulpe en genefingh toebrenght. Aldmvandm 
ftelt voor de Charadrius een vogel die over 
’t gehcele lijf uitten algrauwe donker is, met 
een korten ^k, indien gy hem mette W ater- 
vogels, oft met een lange, indien ghy hem 
mette Land- vogels vergelijkt: Het hooft is 
geheel fwart , met een Ifteep omcingelt, met 
langhe dunne fchenkels naar ’t rood hellen- 
de, met een witten hals en voorhooft, en een 
fwarte borft. O m dat hy by dach fchuilt , en 
’s nachts voor komt, heeft hy plaats an ’tge- 
meene Ipreekwoord gegeven. Charadrion 
mimurnenos, dat is die een nuttelijke faak 
verbergt. V eele feggen dat hy alleen met het 
geficht de geelfugtige geneeft. ¥hiles beu- 
felt dat de Padde als hyhemanfietdegeel- 
fugt krijgt , en de Charadrius weder verloft 
werd. ^ 
II I. O P S C H R I F T. 
Van de Splitvoetighe Voghels die 
kyuid eeten. 
I. H O o F T - S T U K. 
yandeKjMU. 
D e Vogel welke de Latijnen Grus 
noemen , en de dichters Palamedes- Martiaiis. 
vogel, om dat die in denTroiaanfen 
oorloog gefeit word met vier lette- 
ren , <p.lz. en s.dc flagorde,en loos van de Kra- 
nen geleert te hebben ; by de Grieken word 
hy gemeenlijk Gerunos genoemt, om dat hy 
fich met fijn afgrauwe,en gelijk als grijf^ verw 
als een oud Man vertoont ; by de Thyrre- 
niers word hyTiris, enSyriftes, bydePo- 
lyrrheners Sertes genoemt. 
Venetus heeft veel geflagten van haar in Venet. 
Tartarien angemerkt. E^r zijn eenige met i, 
fwarte vleugels, andere zijn wit, die de vede- “'e 2. 
ren met goutverwige oogen vervult hebben. 
Sommige zijn klein, met lange vederen, die 
rood en fwart geverwt zijn, verfien : Andere 
zijn weder groot, uitten grijfen afgrauw ge- 
verwt, en die rode en fwarte oogen hebben. 
In 
