158 HISTORIE VAN DE NATURE 
twee draden niet, die wygefeithebben , dat \remhergiuf gedaan heeft, maar vrefen dat het 
alle d’ andere uit den rug wallen : Waarom j oordeel van den Lefer foude bedwelmt wer- 
te oordeelen is , datfe door de lange reis oft j den. ’t Sal een yder vry Itaan , elk tot fijn ge- 
ouderdom uitgevallen waren, en moet daar- llagt te betrekken. De vogel Daje is niet gro- 
om niet voor het wijtje genomen werden,ge- 
lijk ’t gemeen fich tot noch toe heeft wijs ge- 
maakt. Het gebruik van de twee langlle pen- 
nen is mogelijkbequaamtotlhelderbewe- 
gingh. 
De derde om de lengte van ’t lijf, heeft my 
goedt ghedacht Hippomanucodiata , dat is 
Paards-Paradyfvogel te noemen, wijl iknoit 
groter gefien hebbe, en die van’t beginfel 
van den bek tot het einde van de Hart en vleu- 
gels drymaal negen duim lang,en als de vleu- 
gels t faam-gevouwen fijn,twee handen breet 
de bek was vry krom , in ’t opperdeel 
was; 
dry vingers lang, an ’t onder deel een weinig 
korter j de geheele vogel was wit , behalven 
den hals , en buik , welkers verw kaftanie- 
bruin was,- het opperdeel van’t hooft yfer- 
grauw, die van een geele gevat wierd, en 
dees van een groene ; omtrent den rugh fta- 
ken twee pennen uit twee oft dry vingeren 
lang. Dele vogel had maar een draad en die 
fcherpachtig, en buigfaam , waarom wy ach- 
ten moeten dat de ander by geval verloren 
was. 
De vierde van’t beginfel van den bek tot 
het einde der vleugels gemeten,was twemaal 
negen duimj de bek na de kleinte van ’t li- 
chaam was heel lang,fwart,en enigfins krom , 
de vederen van’t hooft, van den hals en vleu- 
gels waren fwartagtig,maar daarfc an den bek 
ter als een Duif. Hy maakt een neft vier fpan- 
nen diep, met fijn klauwen en Hart inde fan- 
dige plaatfen ; Daar in leit hy voor den regen, 
vijftig oft meer ey ren, groter als de Ganfen, 
by na een vuift breed, fonder enigh wit , en 
van een dikke en vette felfftandigheid. Sy 
worden gekipt fonder hulpe en warmte van 
de broejende oude. De gekipte jongen vlie- 
gen terftont weg. Het is een vogel goed tot 
fpijfe , de gebrade oft gelode eyren , fijn van 
goed,en vet voedfel, maar gefruit, zijnlè van 
quaad fap, en fwaar om vcrteeren . 
De Guit Guit, is het kleinfte vogeltje fo 
groot als het Koningtje, groen van verw, en Nifür. 
van goed voedfel. So groot is de kragt van 
de natuur , dat dit vogeltje dat by na niet is, ^ 
heele fcholen van Ravens dorft vervolgen, en 
haar dwingt te verfchuilen , om haar tegen 
hem inde Riet-boflchen te befchermen. 
Nierembergim heeft het Corvipetam, dat is 
Raven-foeker genoemt. 
De Maja is gout-geel,en heeft achter inden 
hals (dat wonder is, en angeen dier gegeven) 
de maag, en het eerfte vat van delpijs,indien l'lem l. 7 ^ 
wy de Schrijvers geloven. In Cuba vliegt hy 
met fcholen , enverwoeft hetghewasvande 
RijSjdie by die volkeren overvloedig groeit- 
Sy komen op de tafels , en worden geleit van 
veel en goed voedfel te zijn. 
DeXochitenacati, is de Duif gelijk, met 
vaft waren,geela^ig; hy hadde omtrent den een fcher pen fwarten bek, fwarteogen, een 
nek een kuifomtrent dry vingeren hoog,fteil 
van gele verw,en die meer uit borftelsals ve- 
deren beftont, en daar in meeft van de vol- 
gende Paradys- vogel verfchilde. 
De laatftc is van grootte als een Lyfter, 
wonderlijklicht, met lange, teere,en door- 
fchijnende vederen, ( indien fy niet eer bor- 
ftels als vederen konnen genoemt werden : 
want fy zijn fonder pluifen} en met twe lange 
dunne fwarte pennen fo hard als een hoorn, 
verfien: Hy had geen voeten,vliegt geduerig, 
en ruft noit,dan op een boom,daar hy met die 
lange borftels an blijft hangen. Geen Schip 
feilt fo fnel oft fo ver van land , daar hy niet 
om vliegt. 
Hier toe fchijnt ook de Rhijntace te beho- 
ren,die in Perfien fo groot als een Hinnen-ey 
\ooxxkomx..^y He(ychius is het een vogel Ib 
groot als een Duif By fommige word hy een 
Plevier ghenoemt , en leeft met geen vafte 
fpijfe. 
II. HO O FT -STUK. 
Van de vogels Daje, Guitguit, Maja 
JCochitenacatl, en Ic^auhquitototlen z,. 
W Y gebruiken Aniericaanfe namen, 
om dat wy geen Schrijvers van de 
uitlandfe vinden. Men foudhaar 
Latijnfe namen geven konnen: ’twelk Nie- 
geelen ftraal , en vleugels , met wit en Iwart 
onderfcheiden, van den bek totte rechter 
zyd’ der borft loopt een fwarte ftreep j de 
vleugels zijn omtrent de voorfte deelen geel, 
en over ’t geheele lijf uitten witte bleékach- 
tig, uitgenomen de voeten en fchenkels , die 
bruin,en de nagels,die uitten witte bleek zijn. 
Hy leeft omtrent de blogende bomen, met 
welkers honigachtig fap hy fich voed. Hy 
voed fijn jongen, en word van de Totote- 
pocenfers veel geacht. 
De Jajauquitototl is van lijf fo groot als 
een Spreeuw, met een groene, blauwe,gout- 
geeleen afgrauweverwouderfcheiden. Wijl 
hem van ’t uitferfte der ftart pennen voort- 
komen die langer als d’ andere zijn, an’t 
voorfte deel fonder pluifen , en an ’t einde 
met blauwe , en fwarte hayren verciert is , 
fchijnt hy totte Indilc - Mufeh te konnen be- 
trokken werden. 
III. HOOF T-S TUK. 
VandevogelsTuputa, TenP^ontototl, 
I 
Tritonus , en tïodlzjn. 
N de Tuputa is een vremde aart. Nieremt». 
Hy is levend’ vol Wormen : Defe 
heeft hy in plaats van vleefch. Hier c. 14. 
mede zijn al fijn leeden befet , be- 
halven 
