X6ö HISTORIE VA 
De Ajaja van de Brafilianen , Colherado 
van dePoitugefcn, cn van de Neerlanders 
Lepelaar genoemt, is een Vogel over- een- 
komende metteEuropife,alIeen verfchillen- 
de in vervv : fo groot als een Gans j met een 
breeden witten bek als een lepel : een lan- 
gen balsjCn brcede voeten. Hy is geheel wit, 
maar op denrugh en vleugels licht- vleefch- 
verwig, rood englinfterende. Sijpvleefch 
is eetbaar, en ik heb het dikmaal gegeten. 
Hy is overvloedigh an Rio Frangifcus, 
en elders, overal in de waterige plaatfen. 
De Picui Pinima van de Brafilianen , is 
een gedaante van een wilde Duif, een weinig 
grooter als een Lewerk : hy heeft een Dui- 
ven bek die fwart is : fwarte oogen , met een 
gout-geel kringetje ,• het geheele hooft, den 
opper-hals, an de zyden, den rug en vleugels 
hebben donker afgrauwe , oft blauwachtige 
vederen , met kromme fwarte randen ,• de 
langfte pennen van dè vleugels, oft flagpen- 
nen,diein’t vliegen gefien werden, zijn rofch- 
verwigh ,an de een zyde , en an de einden 
fwartachtig ; de ftart langachtig, beftaat uit 
afgrauw-donker vederen , van welke fommi- 
ge fwart , en buiten op de midden wit zijn ; 
de buik heeft witte vederen , met kromme 
donkere randen ; de fchenkels en voeten ge- 
lijk de Duiven zijn witachtig. Uy heeft goet 
vleefch ,en fy zijn heel vet. 
De Pica Cureba van de Brafilianen) is ook 
een gedaante van de wilde Duif, van afgrau- 
we verw met rofch vermenght , met rode 
fchenkels en voeten. 
Het is een Vogel ( welkers naam de' 
Schrijvernietuitdrukt) fo groot, envange- 
ftalte als een Mufeh , gheheel fwart met een 
witte kop, en een ftart uit veel fwart, en grijs 
vermengt: hy roept zip,zip. 
De Tuidara van deBrafilianen is een ge- 
daante van een Uil , by de Hooghduitfen 
SchleierEuln, by de Neerlanders Kerk-Uil 
genoemt, met een rond hooft , een verheven 
neus , en met neerleggende vederen verfien j 
onder de neus heeft hy een krommen witten 
bek, maar fwarte ogen; het geheele uitter- 
lijk anfien van de V ogel , gelijkfe gefchildert 
word , heeft de gedaante van een Hart, met 
vederen uitten witte donker-geel , en een 
weinig fwarts vermenght , alsof fy met een 
kant omcingelt waren ; de vederen van de 
geheele Vogel zijn vermenght uitten witte, 
en bleek- geele grijs; de vleugels zijn ghe- 
ftreept, ghclij k ook de ftart : het lijf is fpits- 
finnig met donker ftippelen gefprenkclt. Hy 
word van Gf/ntrof bcfchreven. 
De GuacaGuacu van deBrafilianen, by 
.de Portugefeu Gaivota, by de Neerlanders 
Meeuw genoemt, is een Vogel fo groot als 
een gemeene hin , met een rechten langen, 
dikken, gcelen bek ; het opper- hooft is met 
fwarte pennen gedekt, gelij kook het midden 
van de vleugels, en de ftart; de krop, de ge- 
heelen hals, de borft, en onder-buik en ’t be- 
gin der vleugels zijn wit. Hy leid fijn eyren 
in ’c fant, de hinne-eyren in geftalte, grootte. 
KDE NATURE 
en verw ghelijk , die goet Van fmaak zijn ; 
maar het vleefch van de Voghel is niets 
waard igh. 
De Tapera van de Brafilianen , by de Por- 
tugefenAdorhina genoemt, is een gedaante 
van een Swaluw, de onfe gelijk, vandefelve 
grootte, en op de felve wijs omvliegende: 
Hy heeft een korten, fwarten, breedachtigen 
bek : een wijde mont , die hy voor by de oo- 
gen kan openen, gelijk dejongelhiau; fchco- 
ne fwarte oogen ; lange vleugels , met het 
einde van de ftart aflatende, welke breedach- 
tig is ; de fchenkels en voeten zjjn als die van 
de onfe : het geheele opper-hcoft, den hals, 
de rug, de vleugels, cn ftart hebben vederen 
uitten donker met grijfe vermengt ; deflag- 
pennen, en het uitterfte van de ftart, zijn een 
weinig donkerderalsdeanderedeelen j on- 
der de krop en an de borft ishy grijs , met wit 
vermengt : de buik is wit, gelijk ook onder 
de ftart ; de fchenkels en voeten zijn bruin. 
IX. H O O F T-S T U K. 
De verfcheide gedaanten van de 
groote , en kleine fa^egdyen* 
D Aar is een groote overvloed, en ver- 
fcheidenheid van Papegayen in Bra- 
fil, welke de Brafilianen meteen ge- 
meene naam Ajuru noemen. 
Jrifloteles in’t vierde Boek van de Befchri j - 
virtgh der Dieren in ’t thiende Hooft-ftuk, 
fchrijft: Het is onfeeker of die Dieren wel- 
ke eyren leggen dromen , maar.het is feeker 
datfeflapen. Ik beveftig beide met/»/. Sca~ 
ligeriïi fijn uitleggingen, en dat hy van fijn 
Sneppen, en Havikken feit , feg ik van mijn 
Papegay , die ik Laura noemde , want ik 
hem ’s nachts dikmaal opwekkende , fprak 
hy half dromende. De felve fchrijft in ’t 
VIII Boek het X. Hooft-ftuk : Dat de 
Papegay van de Grieken Anthropoglotton, 
dat is Menfehe-tong genoemt wierd : De 
Papegayen neftelen inde holle bomen, daar- 
fe uitterlijk een rond gat maken , en twee oft 
dry eyren de Duiven-eyren gelijk , leggen, 
fonder eenigh ander gemaakt neil. Al raakt 
ghy haar eyren , fy broejenfè evenwel uit , en 
de Papegay verlaatfe niet. Sy kippen haar 
jongen in’t midden, en lefte van Juny : maar 
dejongen worden gevedert, en bequaamom 
uitgenomen te worden, gevonden in’t left 
van Julius , en ’t midden van Auguftus. De 
jonge eerft-ghekipte Papegayen hebben in 
yeder neufgat een dikke worm , en daar-en- 
boven op den hoofc-top een knoop , daar 
ook een dikke worm in fchuilt : Maar de 
wormen vallen in ’t korte van felfs uit , en de 
plaats geneeft van fich felfs toe. Sy worden 
van de Tapujers verfcheiden geverwt, die 
dejongen de vederen uittrekken, endehuit 
ract verfcheide A'^erwenbeftrijken. DePor- 
tugefen noemenfe Papagies Contrefeitos. 
Geen Papegay inBrafil laat fich mette hand 
op’t lijf rakeO) behalven de 
