170 HISTORIE VA 
faght als zyde zijn , van ver>^, op ’t hooft j 
en an den hals opwaarts, uitten gnjfe gedag- 
tigh, onder de krop, beneden anden hals, 
grijs ghelijk de vellen die men Berghvellen 
noemt , waar uit de Vrouwen haar hooft- 
eieraad maken , en is in gevoel enanfiende 
hayrenvan dat vel heel ghelijk. Degeheele 
borft, onder-buik en boven-fchenkels wor- 
den met faghte veederen van een filvere 
verw bekleet. Het begin van den rughmet 
donkere veederen , van welke yeder in fijn 
midden een langhe vlek heeft uitten witte 
bleek-geel, foo dat hy gefpikkelt fchijnt: 
Het overighe van den rugh heeft fwarte 
pennen , hy heeft langhe vleugels , welkers 
heele begin met foodanighe korte vederen 
bedekt word , gehjk het begin van den rugh , 
die orde volght het middendeel , te weten 
an d’eene zyde van grijfe, en d’ander van 
fwarte ; maar de flaghpennen zijn fwart, de 
ftart bellaat uit fwart-blinkende veederen 
welkers uitterfte grijs is ■, De fcheakels , en 
voeten zijn uitten donker-geele grijs, Hy is 
fneegh in’t Vifeh-vanghen: want hy werpt 
meteen ingetrokken hals gelijk deflangen , 
fijn bek naarde Vifth, en vat haar niette 
naghels. Ik heb fijn vleefch ghegheten, 
maar het is niet beter als van de Meeuw. 
Ipecatiapoa van de Bralilianen , by de Por- 
tugefen Fata- ghenoemt , en by ons een wil- 
de Endvogel is foo groot als een Gans van 
acht oft negen maanden , vangheftalteonfe 
Endvogel gelijk j De buik , en ’t binnendeel 
van de ftart, degheheelen hals met de kop 
hebben witte vederen , den rugh totten hals , 
de vleughels , de top van ’t hooft zijn 
fwart met groen vermenght , ghelijk in de 
hallen van ohfe Endvogel'; An den hals , en 
huik zijn de fwarte vederen met witte be- 
fait. .Hierin vcrfchilt hy van de onfe , cerft 
dat hy grooter is , ten tweeden is de bek 
wel van de Endvogel ghelijk , maar fwart, 
en an ’t einde krom : ten derden heeft hy 
boven dc bek een kam , dik, breed, vlees- 
aehtigk', by na rond, fwart , en met witte 
plekken ghetekent ; Tuftchen de kam en 
den bek (te weten in ’t opperfte van den bek} 
is een dwars gat, foo groot als een erweet, 
an beide de zyden zightbaar, ’t welk in plaats 
vair de neulgatenas. Ten vierde is de verw 
van defchenkels , en voeten niet rood, maar 
uitten afthgrauwen, donker. Hy heeft veel 
en goed vleefch , want ik heb het dikmaal 
gegeten , hy wordover al an de Revieren ge- 
vonden; 
Ik heb een andter ghehad de voorighe 
heel ghelijk, uitghenomen dat die langhe 
pennen: in de vleughels met een fchoone 
bruiné verw verciert waren. Ik meen dat 
defe het Mannetje , de ander het Wij^ is; 
Antekéningh. Gefnerm heeft by na een ge- 
lijke heeldtenis gegeven onder den naam van 
de Indife Endvogel , welkers afletfel hy- van 
Cardavus feit gekregen te hebben, maar de 
verw van de vederen verfchilc wat van de be- 
fchryvingh vandefenSchryver. - 
N'D E NATURE 
, Een wanfehapen Hoender -kuiken foo 
groot als een nieuw gekipt kuiken , het had 
een hooft als een Endvogel , opwaarts , noch- 
tans meer in een Ipits eindigende,- De bek 
als een End was breed , welkers opperfte 
einde neerwaarts gheboghen was : Het had 
kleine oogen , een korten hals , kleine vleu- 
ghels omtrent de voorfte fchcnkels , vier 
Ichenkels als een Hoen , fonder borft, maar 
op de plaats daar de borft behoorde te zijn 
had het twee benen , yder opwaarts dry vie- 
rendeelen van een vinger iangh , neerwaarts 
een vierendeel, en had an yder vier Hoen- 
der-klauwen. De achterfte twee fchenkels 
waren van de felvegeftalte, cn lenghte met 
de voorgaande , en wonderlijk ghettelt; na 
menthjk de linker natuurlij ker wijs , maar 
de rechter was in fijn begin an de linker vaft, 
en ftrekte opwaarts, op die wijs, alsofthec 
twee fchenkels waren , en het eene rechter au 
de plaats van de linker in fijn begin was ange- 
hecht : en daarom had het geen ftiet , om 
datter geen tuft'chen - ruimte was tulTchen 
defe achterfte fchenkels en in plaats van de 
ftart , an de linker buiten-w'aarts eenighe 
langhachtighe grijfe hayren waren , anghe- 
wallen. Hy had Hoender -voeten , en dc 
klauwen op de felve wijs gefchikt, maar yder 
voet was op een verkeerde orde geftelt , foo 
dat het onderfte deel boven ftond , en het bo- 
venfte onder, en de nageltjes flrektenmede 
niet opwaarts, maar neerwaarts; ’tgeheele 
hooft, den hals, de buik, vleugels, rugh 
en boven-fchenkels waren met geen vederen, 
maar met hayren, een halve vingher Iangh 
bekleet, welke onder de krop en buik een 
weinigh grijs waren.- In ’t kort het was 
een gheheel wanfehapen Kuiken j De be- 
neden-fchenkels én voeten waren donker- 
verwigh ghelijk ook den bek ; Het inghe- 
wand was als van eén Hoen , maar wan- 
fchikkelijk geftelt , het hart was groot, es’t 
Kieken leerafe als het gekipt wierd. 
De vogel( welken de' Schrijver geen naam 
heeft gegheven} is foo groot als een Lewerk, 
van gheftalte als de Matuitiü ; hy heefteen 
rechten fwarten bek, fwarte ooghen, de 
fchenkels donker, een breedachtighe ftart, 
en langer als- de vleugels j ’tgeheele opper- 
hooft, den boven hals , den rugh , de vleu- 
gels , en ftart zijn rofaehtigh , uitten rode 
met een witachtighe fchaduw vermenght j 
De krop, den onder-hAs, en buik zijn wit, 
an weerzyden over beide oóghen dwars van 
den bek af, heeft hy een langhe donkere 
plek. Hy roept gip , gip , by naals een jonge 
Pauw. 
De Voghet ( \velkers naam de S'chryver 
niet verhaalt} is foo groot als de Pata oft 
wilde Endvogel, en van de felve gheflalte, 
met een fwarten dikken bek, een fwart höoft> 
een grijfen borft en buik , met een donker- 
achtige rugh, vleugels en ftart, en even foo 
geverwde fchenkels; Hy roept zip; zip;, ge- 
lijk de Mufoh. 
De vogel welken de Schrijver niet noemt,. 
n\aar 
