Clafsis O&ava . 
&fpettacuU exhiberet . Iliis diligenter perfpe- 
&is mihi fuafi fuifle Bellux quam Bfontem , Icu 
Ronafum Authores appellant ; Ariftoteles enim 
Eb.2. hift. cap. i„ agens de Quadrupedibus, qux 
pilis integuntur, enumerat. Bonafum ? quem 
ait e Sylveftribus cornigeris eife , & hirfutum . 
Gignitur ( inquit) in Terra Peonia, Monte Mcf- 
fapo , qui Peonix , & Media? terra? finitimus eft, 
& Monapios appellatur , magnitudine Tauri , 
ied corpore quam Bos latiore ; brevior enim , Sc 
in latera audior eft, extera forma Bovis, nili 
quod Cervix jubata armorum tenus, ut equi eft, 
fed villo molliore , quam juba equina ; color pili 
totius corporis flavus, juba prolixa , & ad ocu-. 
los ufque demifla, & denfa; Vocem fimilem Bo- 
vis emittit , Cornua adunca in fe inflexa , & pu- 
gnae inutilia gerunt . Eorum cornuum icones 
Aldrovandus ponit lib. i, de Quadrupedibus bi- 
fiftcis pag, 361 , a Gefnero acceptam , qua? cor- 
nua in unum circulum converfaoftendit, & qui- 
dem varium ; ex quo apparet in Bonafo evenifle 
quod in Vulgaribus Bobus, in quibus figura-. 
Cornuum plerumque variare folet , hujus Ani- 
malis, iconem damus numero 59. a Jonftono ac- 
ceptam . Longitudinem palmorum trium , & di- 
giti femiflis . Narrat Ariftoteles lib. 3. de part. 
Anim, cap. 2. de- hoc animali , cum Cornua ha- 
beat ad pugnam inutilia , Naturam excrementi 
profufionem pro auxilio illi dedifle ; Ejus enim 
lotium impetu ejaculatum , & feruidym ad qua- 
tuor paflus adurit Canes, & Venatores. Hoc ani- 
mal aliqui (ut Albertus cu Bilonte confundunt:) 
Utrumque tamen boum ferorum omnium longe 
maximum faciunt . Bifon autem Septentrionalis 
plaga: proprius in Hercinia Sylva cum Bonafo 
maxime convenit. Plinius jubatum vocat. Se- 
neca Vallofum , Oppianus Barbatum , Paufa- 
nias Bovem Peonium ; Ad faciendas caedes 
promptum dfe referunt , Ut ut hxc fe habeant , 
certum eft hujufmodi feras, quamvis, indomi- 
tas ut funt Bifon , & Bonafus , fuifle olim domi- 
tas, & equorum loco ad currus adhibitas in fpe- 
ftaculis , ficut Martialis hifce endecafillabis te- 
ftatur , lib. 1 . epig. S4. de fpcdaculis . 
Excio quod juga delicata collo 
Pondus fuflinet , improbtque T igres 
lndulgent patientiam flagello , 
Mordent aurea quod lupata Cervi , 
Quod f ranis Lybue domantur U rf i •> 
Et quantum Calydon tulijje fertur , 
Paret purpureis aper Capflris , 
T urpes efflda , quod trahunt B fontes 
Et molles dare jujfa quod choreas 
Nigra bellua nil neget magjtro , 
Quis fpettacula non putet Deorum ? 
Ex ejufdctn Poeta? libello dc Spe&acuiis conflat 
Eifontes in Theatris etiam juculis confoflos eflei 
280 
Carpophorum enim ille laudans, quod in pugna 
feras luperaret , dexteritate jaculandi , ait Verf. 
Ille tulit geminos facili Cervice juvencas 
Ille ceffit atrox Bubalus , atque Bfon , 
IBICIS CORNUA . 
I Nter cornua quibus Natura feras munivit ra- 
riora illa funt, qux Ibex oftentanAnimal hoc 
e it ex Caprarum Silveflrium genere, quod Ger- 
mani Steinbock appellant, ideft Capram Petra? . 
Ejus hiftoriana Plinius breviter complexus eft 
dum inquit . Ibices in Alpibus pernicitatis mi- 
randx , quanquam onerato capite vaftis corni- 
bus . In haec fe librant in petras, potilfimum- 
que e monte aliquo in alium tranfilire quxren- 
tes, atque receflh pernicius quo libuerit exul- 
rant. Cervum fere exprimit. Color pellis fu- 
fcus cft , fene&utecincfcunt , oculi fplcndidi , 
& pulchri, ungulae bifulcae , & acuta:. Mares 
prolixam nigricantem barbam geflant , quod 
nulli, ut Bellonius. tradit, alteri animali cervinis 
pilis praedito accidit . Magni ponderis cornua-, 
ei reclinantur in dorfum afpera , & nodofa , eo- 
que magis quo grandior xta$ procefleric . Au- 
getur enim quotannis donec jam vctuljs tandem 
nodi circiter viginti increverint ; Bina cornua 
ultimi incrementi ad pondus fexdecim aut octo- 
decim librarum accedunt. Bellonius quaternos 
cubitos longa vidit . Tot autem tranfverfos no- 
dos habere' Ycripfit Jonftonus, pag. 54. deQua- 
drup. quotannis animal natum eft . Nulla cer- 
te montium rupes tam alte edita aut praeceps eft, 
quam non (altibus aliquot fuperet,fi modo afpe- 
ra fit, & fpatia tanta promineant, quanta fa- 
lientis ungulas excipere poflit . Bellonius ex 
fcopulouno in alium feu etiam paflTuum inter- 
vallo diftancem defilire folere fcripfit. Pum_» 
cadit ex alto tofum corpus inter cornua a colli— 
fione protegit . Peprchenfx libero capaciquo 
curfus loco in venatores irruunt , eofquc de ru- 
pe deiiciunt , cum impetendi locus non eft , fti- 
cilc cedunt . Eorum iconem vide iub nuin. 6o* 
Ejufdem generis cft illa fera Lybica, quarru 
iElianus lib. 1 4- cap. 1 6 • ita deferibit , Capra: 
ferx ad fummos lybicorum montium vertices 
commorantur, adbovum magnitudinem acce- 
dunt, ipfirum armi, & crura luxuriofx pilis 
fluunt tybiis parvis frontibus rotundis, oculis 
raris, & concavis non valde projc&is funt . Cor- 
nibus poft primum exortum utriufque ab alteris 
longe diverfis, & aberrantibus, & incurvis, 
non enim ac aliarum caprarum retfai exiftunt , 
fed catenus retorquentur, ut ad armos pertin- 
gant. Ex capris longe maxime ad faliendurrm 
habilitate funt . Nam ex cacumine in aliud lon. 
ge diftans tranfiliunt . Cornua ad auriendum de 
prxterfluentium rivorum confluentibus potio- 
nem 
