RERUM ^GYPTIARUM Lib. III. Gap. X. t6f 
flore non albo , ac vel etiam quod radix non habeat magni- 
tudinem mali cotonei , cum , ut a nobis didlum efl , nucem 
juglandem magnam magnitudine ipfa sequet, non autem ma- 
lum cotoneum. Verum enim vero quod loti cognitio non 
fit nobis ex veterum monumentis , prsefertimque ex uno 
Theophraflo, Diofcoride, & Plinio plane certa, caufam re- 
ferendam efle crediderim , quod Theophraftus , & alii ea omnia 
ex aliorum relatione de loto fcripferint , minimeque ex il- 
liufce plantae vera notitia. iEgyptii igitur per tres menfes 
comedunt radices codias, quae intus vere quidem luteum o- 
vi, colore, ac fere fapore, aemulantur, non minusque etiam 
& crudas, omniumque maxime Hebraei , in quorum foro , 
Nilo flumine augefcente, quippe menfibus Julio, Augufto , 
atque Septembri , Arais el Nil venalis reperitur. Unde Pli- 
nius cum errore inquit: Loti herbam apparere recedentibus 
aquis Nili riguis : cum aquae incipiant recedere menfe fo- 
lummodo Oftobri. Retulit mihi olim Jacobus Manus Medi- 
cus in /Egypto, qui plures annos medicinam fecerat, ex iis 
feminibus, quae loti capita intus habent, /Egyptios ex aqua, 
vel latte ipforum farina fubadta, panes conficere folitos efle. 
Quod tamen an verum fit , non leviter dubitarem , quod 
omnes /Egypti incolae, vel divites, vel pauperes , vel urba- 
ni, vel ruitici , nullo alio panis genere vefcantur, quam tri- 
ticeo, non enim aliud genus panis eam gentem edere con- 
fuevifle, nos fatis fuperque cognovimus, nifi in tempore pe- 
nuria: : quo tempore folummodo, quippe caritatis , penuriae- 
ve, AEgyptios iis panibus ad cibum ufos fuifle erudite Dio- 
dorus Siculus pofleritati tradidit. Poflquam hsec de loto fcri- 
pfimus , litteras accepimus ex Cairo AEgypti cum Arais el' 
Nil , ideft , loto flore albo liliaceo, de quo loto Difcurfum re- 
fervavimus in Libro fecundo de Plantis Exoticis faciendum , 
quo in loco loti Diofcoridis , Theophrafti, atque Plinii veram 
& indubitatam imaginem affabre delineatam dare pollicemur. 
