$ i Jo. Vejlingii 'Tar/enefes 
veniat, opportune fuggerit Homerus, humanae fapientite pro- 
mus condufque venuftiflimus , 
Oiij Qvthm yi\ivi , touj <?g k, olv fywv. 
^tiale foliorum genus ejl 5 tale quoque virorum. 
Vocem egregiam , & quam natam arbitror , in iftis areolis 
hortorum , & pulvillis ! Homini quidem cgeleftem originem 
aflignat , maximus philofophorum confenfus , partemque di- 
vini fpiritus corpore demerfam. 'Mirum nullum eft , inquit 
Romani porticus Zeno , hominem ad Deos ire ; Deus ad ho- 
mines venit, imo quod proprius eft , in hominem venit, & 
bona mens fine Deo nulla eft. Hinc illa ex Arato divi lega- 
ti vox, 
T2 ^ ^ tcrjA^j — — 
Numinis illius genus homines fumus. Quid vero plantae ? quas 
caelefti quodam vigore plenas exiftere , tam facile fibi perfua- 
fe re feleftifiimae gentes , ut flores plerofque natos crederent , 
ex fucco & fanguine immortalium Deorum. Nec dubium eft , 
e ftirpium materie , tam numinum templa , quam fimulacra 
fuifle conftrudla , prifcoque ritu fimplicia rura, caeteris ex- 
cellentem arborem Deo dicafle , cum non magis auro atque 
ebore fulgentia figna , quam lucos , & grata in iifdem filentia 
adorarent. Mitto haec profana. Ille ipfe rerum aeternus condi- 
tor, qui, (ut pie loquitur Damafus) 
dignatus iniquas 
Aetatis perferre vices , hominemque fubire , 
non dedignatus , inquam, plantas eft. Nam triumphata mor- 
te ab inferis redux, non palmato vidloris indumento ; fed fub 
vili & agrefti habitu , in hortis primum Ipedtandum fe prae- 
buit. Titulum ipfum , ac nomen haud Iprevit , unicum hu- 
militatis exemplar , cum in facris Odis , flofculum fe campe- 
ftrem , convalliumque lilium appellaret , & ad florum , utpote 
rerum caducarum providam confervationem rimandam , ocu- 
los mortalium invitaret , lento folicitudinum vinculo animos ip- 
forum expediturus. 
Homo femine faecundo generis perennitatem confequitur , 
& delkefdt in eo peritiiftmus plaftes , quem Medendi praecep- 
tor 
