ad rem Herbariam, 
io i 
Et pluvia ingenti' fata diluit - - - 
Aut cum exuflus ager morientibus afluat herbis. 
Has enim noxas vermiculatio , rubigo , fideratio , fphacelufque 
comitatur, vitia cum internecione plantarum conjunfta. Con- 
formatione morbofa fiunt vegetabilia , cum impedita Plafles 
Natura, vel corpufculum ipforum totum, vel partes aliquot , 
minutas , afperas , curvas , aliifque modis piset er infiitutum 
contortas producit. Unio perit, cum quid abfcefiu praetumi- 
dum, vulnere faucium, rimifque fifllim fuerit. Cseterum aegri- 
tudines humanas, interdum fola fuis pollens viribus Natura ex- 
pellit , quoties onere moleftum fanguinem apertis venarum ofi 
culis excludit , noxiofque fuccos alios per ductus corporis < 5 c 
meatus eliminat. Interdum arti corolla debetur , quoties vi- 
6toe propemodum a morbo Naturae fuppetias affert : cum per 
/Efculapios fuos redubtum ab orco Hippolitum in auras vita- 
les vindicat. Eadem in plantis fiunt , in quibus aegritudinum 
impetum nonnunquam fola Natura fufiinet. Cum gravata hu- 
miditatum copia , lacrymas viti , pruno cerafoque , gummi , 
lentifco & terebintho refinas , falubri penitus eventu exprimit. 
Frequenter ab arte praefidium plantis venit , utpote quae nas- 
centibus obfletricis inflar opitulatur , externas cali folique in- 
jurias provide avertit, fordefcentibus coloris nitelam conciliat, 
odorum gravitatem infolita fragrantia commutat , & fimpli- 
cem florum habitum , Protei inflar , multiplici formarum varie- 
tate diflinguit. Quid memorem infltionis prodigiofum artifi- 
cium ? quae diverfas germinum traduces, alienis vifceribus ino- 
lefcere docet, ut, accinente Marone,- 
Exeat ad coelum ramis felicibus arbor 9 
Miretur que novas frondes , & non Jm poma. 
Et, 6 ingenii humani portentum! non defuerunt hocipfofeca- 
lo Virbii novi, qui deflrufto jam, combuftoque plantae corpo- 
re, e foecundis cineribus lepidam vegetabilis Phaenicis umbram 
Hermetica opera in lucem revocarunt. Humanum tandem 
corpus, quod vitae munere jam perfundlum , meile condiviffe 
veter: s, apud Xenophontem legimus. Simile de plantis fit , 
quarum vel integra corpora vel partes , faccharo aut meile 
N 3 re* 
