tti Jo. Vefllngil ‘Pardnefes 
ignes faltu; feci inventorum Apollinis fedulo cultu, herbarum- 
que potentia benigne polleris tradita , nominis celebritatem 
adepti , rerum ipfius Naturae munificentiam tantum non fuper- 
afle videntur, 
Dii illorum umbris tenuem , (fi fine pondere terram , 
Spirant e (que crocos , (fi in urna, perpetuum Ver ! 
Jure cum fatyrico exclamem. Nullum eloquentiae flumen, nul- 
la fermonis ubertas fuppetit, qua vel extollere fatis beneficii 
magnitudinem libeat, vel utilitatem digerere, quae ex fonte 
hoc in falutem humani generis, & commodum redundat. 
Summum antiquitus Deorum munus homini datum, fylvse 
arborefque intelligebantur. Ex his utique templa primum di- 
cata, & fimulacra ante exfculpta fuerunt, quam excogitato 
beluini cadaveris pretio, probatoque pietatis nomine luxuriae 
jure, ex eodem ebore Deorum ora fpetlarentur, ac menfa- 
nim pedes. Imo numen ipfum arboribus ineffe , denfa men- 
tis caligine circumfufi mortales fibi perfuadebant, ad eas vi- 
6limae immolari folitae, atque ex hominis fanguine fa6tae luitra- 
tiones. Hinc illa apud Lucanum nemora, 
— — lucique vetufia 
Relifione truces , (fi robora numinis infiar 
Barbarici 
tum humanis lufirata cruoribus arbor. 
Neque id fecifle videntur, quod magnitudinem tantum arbo- 
rum fufpicerent, aut fub frondibus earum ,exclufa luce, opa- 
cam quietem, & Alentia adorarent; fed quod eximium inple- 
rifque ufum agnofcerent, fine quo vitam penitus vivere non 
potuerunt. Herbarum foliis mollior ipfis fpecus erat: cum- 
que jam e rudi, & lolivaga vita focietatem inire, domofque 
flruere caepiflent, non' montes cedebant in marmora; fed e ra- 
mis ftirpium tuguriola fua cafafque conflituebant. Etiamnum 
gentes ita degunt, & per vaftos Indiarum traftus, non opero- 
fa lapidum congerie ; fed ramis palmarum , cannarumque fa- 
cili contextu, aediculae furgunt. Aliis non defunt ingentis ma- 
gnitudinis arbores , e quarum integro trunco domicilia excavent , 
atque e cortice unico lintres, mari fluminibufque trajiciendis, 
horni- 
