ad rem Herbariam. 
117 
etiam prifci illi, cum fuperum illud Numen mente concipe- 
rent, redde a juvando Jovem dixere. Errat quifquis Deum oe- 
fluare ira cenfet, & haec quae noxia nobis funt, tanquam te- 
la fpargere , fulminante manu excuffa : quoniam ira , vindi- 
6la , ultio , humanae fragilitatis argumenta funt , & nata ex 
imbecillitate , cadunt tantum in imbecillos. Optime Seneca , & 
vere Chrifliano lenfu. Diis caufam benefaciendi efle naturam : 
falli hominem, fi quis putet eos nocere velle, aut poffe , nec 
accipere illas injuriam nec facere. Subjungit idem , primum 
Deorum cultum efle, eofdem credere , deinde illis majefta- 
tem fuam reddere , reddere bonitatem , fine qua majeflas 
nulla eft. Sciendum illos efle , qui mundo prsefident , qui 
univerfa veluti fua temperant , qui generis humani tutelam 
gerunt, curiofos etiam Angulorum. Ilos vero nec dare ma- 
la, nec habere. Ut mihi quidem minus peccafle cum Lu- 
cretio videantur antiqui illi, qui numina fua exiflimabant 
Semota a nojlris rebus , feiunclaque longe , 
Et -privata dolore omni , privata periclis , 
quam qui fcelerum malorumque aubtores fomniabant. 
Origine itaque bonae funt, quaecunque damnum & perniciem 
homini afferunt plantae : addo bonas efle etiam fine , qui ab 
optimo illo rerum parente , non nifi optimus conftitui poteff. 
Is vero , quamvis apud Deum certiflimus fit ; ignotior tamen 
nobis eft, & remotior, quam ut intelledfius humani veffigium 
firmiter eum premat. Illud confidenter affeverem, quando- 
quidemque ille opifex rerum fapienter omnia condidit, & di- 
fpofuit ; ita condidit, ut fingula certo pondere, augmento, 
numeroque definiret, nec modum eum, generi cuique exce- 
dere, aut minuere fas erat, fine inclinatione omnium aut 
ruina. Igitur quemadmodum in Mufico concentu, voces a- 
cutse, graves, longae, breves, rd 2^‘7r«<r«v , Sixtt svts , 
er«pov, intra communem revocantur concordiam , & harmo- 
niam ; fic in mirabili hoc rerum fyftemate , dum humidis a- 
rida, gelidis flammea , velocibus pigra, direbta obliquis ami- 
-co fcedere fociavit: dum non -temperata folum conllituit; fed 
qualitatum etiam exceflu incitata , acria , horrida frigore , ca- 
lore 
