PROSP. ALPIN. DE PLANT. JEGYVTl i; 7 
Caput XXXVL 
*De ‘PtipyrOo 
I mo hasc nobilis illa biblus, quae vitae humanitatem, ingenii 
praeclara facinora, famofosque mortalium labores, vi&uris 
chartis memoriae quondam polleritatis refervabat, quae ante 
repertas fruges AEgyptiis alimentum, llragulas, navium con- 
textum, vaforum utenfilia, florem ad coronandos Deos, & 
calceos horum facerdotibus praebebat. Hodie ob llrenuam 
incolarum inertiam, aliunde adveflis chartis, /Egypto nata- 
les tantum fuos, non aeflimationem debet. AfTurgit ab arun- 
dineis fibrofisque radicibus circa Nili flagnantis ripas, caule 
numerofo, triquetro, non raro feptem cubitorum menfuram 
fpeciofa proceritate cum aequante, tum fuperante. Folia cir- 
ca utrumque fcapi extremum, inferius ampliora, Sparganii, 
Cyperive inftar repanda, fuperne minora, quae radiatum vel- 
uti calycem innafcenti jubae fubjiciunt. Plinius caulem in gra- 
cilitatem faftigiatum, thyrfi modo cacumen includere fcripfit. 
Theophraflus ipfi zo^lw tribuit x, «cSei comam inu- 
tilem , debilemque , fi reliquis cum partibus in comparatio- 
nem defcendat. Utrumque tamen obtinet. Nam & denlb 
tot flaminum ordine flipatum caulis fafligium caefariem expri- 
mit, & circa fummum hujus prominuli florei apices, quas 
piflor non adumbravit , obligatum circumplicata hedera thyr- 
fum effingunt. Radix velut in ufum ligni olim cedebat, fic 
tomentofa caulium medulla, in niveum redufta gluten, phi- 
lyrisque porro tenuiflimis compafta , chartam virginem feri- 
ptoribus exhibebat. 
