m 10. VESLINGII OBS. IN Lu. 
Caput XXXVII. 
De Cypero. 
C yperi plures lpecies , & antiquis cognitae fuerunt , & re- 
centiorum induftria porro indagatae funt. Hinc praeter 
radicum longitudinem & rotunditatem , foliorum latitudinem 
vel anguftiam, faporis quoque tum amaritudo, tum dulcedo, 
odoris fragrantia, vel abfentia, radicum item in cibis aptjtudo 
vel ineptitudo , diferimen aliquod invexit. Sed rotundior ille, 
ampliorque de quo hic Profper Alpinus , potiflimum kwttmp u 
nomen univerfo generi tribuit : quem , fi tam faporis acumen , 
quam odori halitus fuavitas commendet, non dubitant Anti- 
dotis mifcere valetudinis humanae providi tutores. Diofcorides 
optimam Cyperi radicem innuit, quae e Cicilia , Syria Cycladi- 
busque petebatur. Plinius non fine manifelta intelledlus con- 
fufione Cypirum a Cypero diflinguens, /Egyptium hunc, in- 
ter laudatos Cyperos infimae clafiis efie fcripfit: quod ipfum 
tamen eximioe ejusdem vires, & in obviis fenfui qualitatibus 
praeflantia facile convellunt. Vidi his quoque locis cum Ab- 
delavi feminibus faepius venum circumferri Cyperi minoris 
edules, & avellanae magnitudine dulces radices, quas Arabes 
Hab el felim nominant. Plantam ipfam /Egyptiam Theoprafti 
Malinathallam , feu Anthalium Plinii arbitrantur : quamvis in 
amoeno Veronenfium agro fedem pariter natalem invenerit. 
Caput XXXVIII. 
De Chat e'. 
V ulgatius Abdelavi genus, & in cibis magis confuetum, 
non raro infigni magnitudine adau&um in villis /Egyptiis 
deprehendi. Qua parte ramo fuo fruttus adhaeret, anguino 
flexu prius incurvatur , fenfim deinde ventre gravido intume- 
fcens, versus alterum extremorum denuo gracilefcit. Sulcis tenui- 
- bus 
