90 
MELOCACTEyE. 
sertim a 3/1. Parkinsonii cui proxima’, differt aculeis 
centralibus duobus. Nondum floruit. 
(32.) M. parkinsonii Ehrenb. M. caule robusto 
cylindraceo tandem dichotoine diviso, axillis parce la- 
nigeris, mamillis ovatis validis glaucescenti -viridibus, 
pulvillis albo-tomentosis mox nudis, aculeis exteriori- 
bus numerosissimis selaceis gracilibus elongatis flexuo- 
sis subbifarie radiantibus albis, centralibus 4-5 candi- 
dissimis rectis rigidis apice brunneo - spbacelatis, infimo 
validiore subpollicari patentissimo , omnibus ima basi 
fui viciis. ( Nob .) 
Caulis semipedalis diametro 3 pollicari, primo simplex, 
sed aetate biceps. Flores non vidi. 
(33. ) JVJ. ctespititia DC. ' Haec species, sicut et 
secliens a cl. Decandolle bene descriptae, surculis seu 
propaginibus numerosis caespites latas efformant. In 
hortis nunc rarissimae sunt, et imperfecte cognitae: loco 
31. crebrispince plerumque occurrit 31. ccespititia , et pro 
ea habetur 31. multiceps nostra. 
(34.) M. ancistroides. M. globosa, vix superne 
impressa, laete virens, tandem basi prolifera? axillis 
nudis ; areolis ovatis , aculeis biformibus , numerosissi- 
mis , radiantibus , albis ; centralibus 5 robustioribus , 
quorum infimus uncinatus. ( Lem . Cact. gen. nov. p. 38.) 
Flores numerosi , phyliis erectis apice vix recurvulis, 
pallide roseis linea media saturatiore notatis; exteriori- 
bus acutis , interioribus emarginato-obtusis. Stylus sta- 
mina superans. Stigmata 3 brevissima, albida. Adest 
in hortis varietas major , mamillis paulum crassioribus, 
aculeisque centralibus validioribus. 
