96 
MELOCACTEyE. 
Ejus character essentialis constat in caule plus minusve 
globoso, aetate saepe prolifero; mamillis validis ovato- 
conicis; aculeis exterioribus setaceis patentibus albis, 
centralibus 4-7 validioribus subrigidis , rectis aut cur- 
vatulis, varie coloratis; floribusque roseo- albidis. Ad 
M. discolorem ergo plantas omnes, in horto sub nomi- 
nibus variis cultas, retuli, quae facie solum, aculeorum 
colore, aut aliis discriminibus laevibus ab ea recedunt. 
(47.) M. celsi an a. M. subglobosa fere columna- 
ris, crassissima, viridis; axillis lanatis; mammillis co- 
nicis, subconfertis; areolis parvis, rotundatis valde la- 
natis; aculeis biformibus, 24-26 radiantibus, subaequa- 
libus, setaceis, centralibus 6 circiter longioribus; omni- 
bus teretiusculis, rigidis, centralibus dilute fulvis. ( Lem . 
Cact. gen. ?iov. p. 41 . ) 
Caulis columnaris poli. 4-5 altus, diametro tripolli- 
cari. Aculei exteriores diaphane albi, graciles, rigi- 
diusculi; centrales 4-6, recurvuli , validi, rigidissimi, 
summo longiore , sursum tendente, colore variant a ful- 
vido ad badium. Flores rubicundi. Bacca viridula. A 
M. rutila differt caule columnari, aculeisque rigidiori- 
bus, recurvatim adscendentibus. 
(48.) M. rhodacantha. M. caule obovato dein 
dichotome diviso axillis nudis, mamillis ovato -conicis 
oblique obtusis confertis albido-punctatis, pulvillis junio- 
ribus lanigeris senioribus nudis, aculeis exterioribus 
15- 18 setaceis albis radianter expansis, inferioribus 
sensim longioribus, centralibus 6 erecto-patulis vix cur- 
vatulis rigidis purpurascentibus, summo et imo paulum 
longioribus. (. Nob .) 
Haec planta, quam primo pro varietate purpurascente 
M. discoloris habui, aetate provectiore subcaulescens 
