100 
MELOCACTEiE. 
bus erecto-patentibus rigidis aureis, ima basi nodulos.o- 
incrassatis. (IVob.) 
Praeter patriam diversam recedit haec species a M. 
eriacantha caule graciliore , mamillis crassioribus, acu- 
leis exterioribus validioribus, centralibusquc 4 vel 5 
glabris , nec sub lente pubescentibus. 
(56.) §. 5. Stelligera. Haec sectio maxime natu- 
ralis est, et recte dividi potest secundum aculeorum cen- 
tralium numerum aut defectum. Perpaucae species , et 
insuper rarissime, a regula discedunt; sic M. elongata 
DC . , in uno alterove pulvillo, aculeum centralem gerit; 
sic M. Stella aurata Mart. interdum mutica reperitur, 
et M. rufocrocea aculeis duobus instructa : sed hae paucae 
exceptiones regulam potius firmant quam debilitant, et 
secundum eam species omnes facile agnoscendae sunt. 
In plurimis hortis occurrunt infeliciter hae plantae sub 
nominibus omnino erroneis , et inde dubia in veritate 
characteris e numero aculeorum centralium sumpti. 
(57.) M. minima Reichb. M. caule cylindraceo tenui 
humili basi caespitose multiplici, mamillis hemisphaericis 
subremotis , aculeis exterioribus circiter 20 gracillimis 
recurvato-patentissimis intertextis flavidis apice fulves- 
centibus , centrali nullo ; laciniis perigonii recurvato- 
patentibus eroso-obtusis. (IVob.) 
A M. Stella aurata , cui primo intuitu simillima, dif- 
fert caule humiliore atque graciliore, defectu constante 
aculei centralis, laciniisque perigonii obtusis, erosulis, 
nec acutis. 
(58.) M. elongata DC. Nullo discrimine, vero ac 
constante, ab hacce specie separari possunt M. inter- 
texta et M. suber ocea DC. nec var. d. rufescens Nob ., 
