MELOCACTEAS. 
131 
lin. 6-9 longi. Flores non vidi, sed dicuntur maximi, 
splendide lutei. 
(131.) M. cornifera DC. Haec species mamillis di- 
stantibus , crassis , supra manifeste sulcatis , aculeisque 
radiantibus numerosis rectis , rigidis , lin. 6 longis, ci- 
nereo -albis facile agnoscenda est. Variat conspectu 
aculei centralis , qui semper adest in specie ipsa a cl. 
Decandollio descripta; interdum deficit in var. /9, et 
nunquam adstat in var. y. Omnino differt haec ultima 
varietas a M. radiante DC.; qiacum tamen in hortis 
saepe confusa. Huc usque non floruit. 
(132.) M. calcarata Engelm. M. caespitosa; tuber- 
culis (mamillis) ovato- oblongis, sulco subinde apicem 
versus prolifero superne exaratis , apice spiniferis ; spi- 
nis rectis radiantibus cinereis e tomento albido deciduo 
(in plantis adultis spina centralis subfecurva majore) 
ortis; floribus centralibus fasciculatis e tomento ortis 
glaberrimis, tubo brevi; sepalis lanceolalis acuminatis 
viridi-flavescentibus margine integerrimis ; petalis lon- 
gioribus lanceolatis apicem versus ciliato-erosis cuspi- 
datis sordide flavis ad basin intus filamentisque brevi- 
bus rubicundis; stylo supra stamina exserto ; stigmatibus 
7—10 flavis; baccis oblongis virescentibus. (Engelm. Pl. 
Lindh. p. 38. sub M. sulcata .) 
Caulis in specie humilis , subglobosus , et mamillis 
subpatentibus, valde proliferis , quasi csespitose multi- 
ceps. Floribus ad M. scolymoidem accedit; sed ab ea 
differt caule multo humiliore mamillarumque forma. Ha- 
bitat in Texas. 
(133.) M. scolymoides Scheidto . M. globosa, pallide vi- 
rens; axillis lanatis; mammillis subsiifcatis adscendentibus 
