140 
ECHINOCACTE^E. 
(DISCOCACTUS.) 
(1.) Hoc genus medium tenere videtur inter Melo- 
cactearum et Echino cactear um Tribus. Plantae ei ad- 
scriptae caulis et ceplialii forma , florisque tubo gracili 
nudo, ad Melocactos spectant; sed caeteris e partibus 
fructicationis sumptis characteribus , praecipue propter 
Baccam a principio emersam, interdumque stipitatam, 
et propter costas pulvillosque successive evolventes, nec 
(Melocactorum more) cephalio efformalo omnino solutas, 
ad Echino cactearum Tribum pertinent. 
(2.) D. insignis Pfr. D. pallide virens, infra ligno- 
sus, discifonnis; costis 10 obtusis repandis; sinubus 
profundis acutis; areolis tomento flavescente instructis 
mox nudis; aculeis 7-8 rigidis; adpressis, rectiusculis, 
nascescentibus diaphane atrosanguineis , dein nigrican- 
tibus, tandem griseis, valde inaequalibus, supremis 2-3 
gracilibus , 4 lateralibus majoribus , infimo deflexo , ri- 
gidissimo, dorso carinato. (Pfr. Ahbild. 2. t. i.) 
Caulis placentiformis , poli. 2 altus et diametro 5-6 
pollicari. Flores e cephalio spurio parvulo , poli. 2 
longi; phyllis sepaloideis late lanceolatis, acuminatis, 
recurvato - patentibus, roseis; petaloideis brevioribus 
albis. Odorem gratissimum spirant florum citri auran- 
tii. Bacca (teste cl. Pfeifler) viridis , stipite brevi te- 
nui suffulta. 
(3.) D. alteolens Lem. D. caule placentiformi livide 
viridi basi plano , costis 9-10 tuberculato-rcpandis ob- 
tusis pulvillis remotis 3-4 nudis instruetis ; aculeis 5-6 
