ECHINOCACTEiE. 
141 
nigricantibus dein cinereis , duobus summis (interdum 
cum intermedio tertio) gracilibus adscendenter recur- 
vatis, tribus inferioribus validis rigidissimis subangula- 
tis recurvato - patentissimis , infimo longiore deflexo. 
(IVo6.) 
Caulis depressus, poli. 2 altus et diametro 4-5 polli- 
cari. Flores e cephalio spurio parvulo, convexiusculo, 
lanuginoso , albo , setis rigidis nigricantibus cincto, 
poli. 2 longi, phyllis lanceolato -spathulatis obtusis, 
sepaloideis erecto -incurvulis, pallide viridulis, petaloi- 
deis longioribus numerosis , patentissimis , apice incur- 
vatis , albis. Odorem fortem , non omnino ingratum, 
spirant pomi cydoniae, apiique graveolentis. Baccam 
desiccatam solum vidi sessilem parvulam, oblongam, 
laevem , lana omnino immersam , tubo florali emarcido 
coronatam. Semina subampulacea , aspera, nigra. Se- 
mina non germinaverunt. Habitat in Brasilia , locis 
sabulosis. 
(MALACOCARPUS Nob.) 
(4.) Plantae omnes quae ad Sectionem Gymnocarpo - 
rum in genere Echinocacto relatae erant habitu pecu- 
liari , inflorescentiae modo, et praesertim bacca sublaevi 
colorata molli , a caeleris speciebus , et a charactere 
generis valde recedunt. Ex iis genus novum consti- 
tuendum esse existimavi, intermedium inter Discocactum 
et Echinocactum , et transitionem ab uno ad alterum 
efficiente. 
(5.) M. corynodes. Ad hanc speciem retuli, ut va- 
rietatem, E. erinaceum Lem. qui solum aculeis paulum 
validioribus, laciniisque petaloideis angustioribus differt. 
