160 
ECHINOCACTEiE. 
(47.) E. sulphureus Dietr. E. subglobosus viridis, 
vertice depresso, aculeatissimo ; costis numerosis, valde 
compressis, undulatis, areolis lateralibus remotiusculis, 
verticalibus approximatis; aculeis 8-9 albidis, juniori- 
bus apice fuscescentibus , basi compressis, subulatis, 
lateralibus 8-9, centrali unico porrecto longissimo. ( Dietr . 
A. G. Z. 1845. p. 170.) 
Species in hortis adhuc novella parum ab E. anfra- 
ctuoso differre videtur. 
(48.) E. brachycestrus Nob. E. caule subcylindra- 
eeo perviridi, costis numerosis (30- 35) valde com- 
pressis crispato - undulatis, pulvillis remotissimis junio- 
ribus albo-velutinis, aculeis superioribus 3 erectis, cum 
centrali 1 (interdum deficiente) abbreviatis subulatis 
crassis brunneis, inferioribus albis parum gracilioribus. 
(Nob.) 
Varietas /?. olygacantha aculeis paulum gracilioribus 
differt , aculeoque summo et centrali plerumque defi- 
cienti'. Flores huc usque ignoti. 
(49.) E. Wegeneri Nob. E. caule subcylindraceo 
perviridi, costis numerosissimis (34-36) valde com- 
pressis crispato- undulatis , pulvillis remotissimis junio- 
ribus vix velutinis , aculeis superioribus 3 •anguloso- 
subulatis, intermedio breviore, lateralibus longissimis 
cum centrali 1 (saepissime deficiente) cinereo-brunneis, 
inferioribus 4 recurvulis rigidis albidis , duobus infimis 
paulum longioribus (iVob.) 
Bona ac distincta species quae huc usque non floruit. 
Nomen ei a Dom. Wegener tributum mutandum erat. 
(50.) E. r aph id ac atm thus Nob. E. caule globoso laete 
viridi, costis numerosissimis (35-40) valde compressis 
