162 
ECHINOCACTEiE. 
ceolatis, acuminatis, albis linea media lata rubra notatis. 
— Adest varietas aculeis centralibus atro-purpureis. 
Haec species dubiis quibusdam involuta remansit pro- 
pter diagnosin imperfectam Dom. Dietrich (A. G. Z. 
1840. p. 161.) Ad eam referri debet synonymon E. 
xiphacanthi Miquel, et Dom. Miihlenpf. hanc plantam (A. 
G. Z. 1846. p. 370.) pro specie nova habuit quam sub 
nomine E. sphcerocephali bene descripsit. 
(53.) E. heter acanthus Miihlenpf. E. subglobosus 
costis (34) undulatis compressis, floccis verticalibus 
albis, fasciculis aculeorum immersis, aculeis 4 centra- 
libus cruciformibus , junioribus apice fuscis et carinatis, 
radiantibus 11-13 albis. (Miihlenpf. A. G. Z. 1845. 
p. 345.) 
Quamvis aculeorum numero, ac ordinatione E. arri- 
genti fere similis, multo laevior est propter aculeos bre- 
viores atque graciliores. Flores hucusque ignoti. 
(54.) E. W ipperm ann i Miihlenpf. E. obovatus, mul- 
ticostatus costis interruptis, compressis subundulatis (36- 
40) areolis confertis semipollicem distantibus, junioribus 
lanatis, senioribus glabris, aculeis radiantibus 18 - 22 
setaceis albis , centralibus 3 erecto - elongatis , fuscis 
unum ad sesquipollicem longis. ( Miihlenpf . A. G. Z. 
1846. p. 370.) 
Haec planta quam Dom. Wegener (A. G. Z. 1844. p. 
66) sub nomine E. spinosi descripsit, aculeis exterio- 
ribus setaceo -capillaribus, lin. 6-7 longis , radianler 
intertextis undique tecta est. Aculei centrales 1-3 
teretes aciculares, nec applanati. Flores hucusque ignoti. 
(55.) E. albatus Muhlenpf. E. globosus, glaucus, 
vertice applanato; costis numerosis, compressis undula- 
