168 
ECHINOCACTEvE. 
tuberculis pulvilligeris subpentaedris, superne angustio- 
ribus gibbosis , inferne dilatatis subdeplanatis , pulvillis 
remotis subrotundis griseo-tomentosis , aculeis exterio- 
ribus 8, inferioribus paulum brevioribus , recurvato- 
patentibus brunneo-griseis, centrali solitario reclo. (Nob.) 
Caulis adultus poli. 2-3 altus , et diametro 4-5 pol- 
licari. Flores mediocres, sesquipollicem longi, et limbo 
expanso vix lin, 13-15 lati, tubo brevi, amplo, cam- 
panulato. Phylla sepaloidea obtusa , lata, viridia, sen- 
sim longiora, margine inferne albo-superne roseo-cincta, 
apice recurvata; petaloidea obtusissima, apice eroso- 
emarginata, erecto - recurvula , albida aut pallidissime 
carnea, inferne rubicunda. Stamina numerosa, tubo 
amplo gradatim adnata; filamentis brevibus purpurascen- 
tibus, antherisque parvulis flavis. Stylus crassissimus, 
fistulosus, abbreviatus , purpureus, staminibus brevior; 
stigmatibus 14 crassis, obtusis, basi expansis, apice 
incurvatim seu cupulatim erectis flavis. 
(72-3 E. hexa edrophorus Lem. E. globulosus vertice 
planus , saturate glaucescens, mammillariae modo tuber- 
culatus; tuberculis plane hexaedris , in duplicem seriem 
(spiralem verticalemque) alternantibus; areolis parvis 
rotundatis, sursum in fossulam elongatis ; tomento albido 
immerso; aculeis 6-7 radiantibus, inaequalibus, tereti- 
bus, annulato-striatis; centrali uno, erecto, longiore. 
(Lem. Cact . gen nov. p. 27 . ) 
Coluntur varietates duae hujusce pulchrae speciei facie 
satis diversae. Primam vidit Dom. Lemaire , et anno 
1839 sub nomine E. hexaedrophori descripsit; alteram 
vero, tuberculis magis verticaliter dispositis, et in co- 
stas subconfluentibus vidit Dom. Scheidvreiler , et ei 
anno 1841 QA G, Z. p. 49,) nomen E, fossuiati im- 
posuit. 
