ECHINOCACTEiE. 
17i 
berculis gibberatis in costas 13 subconfluentibus , acu- 
leisque brunneis ad praecedentem valde accedit ; sed 
differt aculeo centrali validissimo. 
(78.) E. gibbosus DC. Nunquam discrimen ullum 
vidi inter Cact. gibbosum Haw. et Cact. reductum Lh. 
Primam speciem olim accepi a cl. Haworth, et secun- 
dam ex horto Berolinensi, et costarum numero, tuber- 
culorum forma, aculeorum dispositione ac colore, flori- 
busque tubulosis omnino conveniunt ambce plantae; 
juniores subglobosae sunt, et adultiores sensim caule- 
scentes evadunt. 
Recenter in hortis culta est sub nomine E. leucodi- 
ctyi planta nova quae, quamvis primo intuitu satis distin- 
cta, ab E. gibboso separare nequitur. Characteribus 
omnibus revera ad eum accedit, et solum differt acu- 
leis hucusque gracilioribus, basi atropurpureis et su- 
perne stramineis, nec brunneis. 
Tubus floralis in E. gibboso vix longior est quam in 
aliis Echinocactorum speciebus, et hocce conspectu haud 
referri potest haec planta ad genus Gymnocalycium quod cl. 
Pfeiffer sub sequente diagnosi instituit. „ Calycis tubus 
„ ovario adherens , carnosus , elongatus , nudus , squamis 
„ paucis inermibus , semilunaribus , distantibus instructus . 
„Sepala extima linearia sensim in petala biserialia obu- 
.,oata, mucronata abeuntia. Stamina et stylus Echino- 
..;psidis.“ (Pfr. Abbild. 2. t. 1.) Hujusce generis typus 
in flore E. denudati inquirendus est, cujus tubus pol- 
licem longus et phyllis inferioribus paucioribus fere 
obliteratis laevior est quam in congeneribus; in E . gib- 
boso tamen tubus floralis jam brevior est, et squamis 
sepaloideis quibusdam instructus. E tabula XII (Abbild. 
vol. 2) quoque patet, stamina esse collecta, nec Echi- 
nopsidium more, biserialiter disposita. Discrimen ergo 
