RHIPSALIDE^E. 
231 
(PFEIFFERA.) 
(10.) P. cereiformis Nob. Caulis erectus pedalis et 
ullra, basi et superne ramosus, pallide viridis circa 
pulvillos saepe violaceo-eoloratus, plerumque tetragonus, 
lateribus lin. 4-6 latis, angulis repando - crenatis; cre- 
nis approximatis, squamula parvula carnosa decidua 
pulvilloque aeuleifero instructis. Pulvilli rotundati , 
albo-tomentosi , aculeis selisve 6-7 subpungentibus ar- 
mati. Flores laterales aut interdum terminales, roseo- 
albidi, per aliquot dies aperti. Perigonii laciniae ere- 
ctae, biserialiter dispositae exterioribus brevibus, inte- 
rioribus lanceolatis, acutis, albidis, exius cum tinctura 
pallide rosea ; emarcidae persistentes. Stamina numerosa 
limbo breviora, filamentis antherisque sulphureis. Sty- 
lus stamina paulum superans, albidus; stigmatis radiis 
recurvatis, linearibus, sulphureis. Bacca primo ob- 
tuse pentagona, ad angulos pulvillis aculeiferis in- 
structa, opaca, atropurpurea , dein exacte globosa, 
diametro 5-6 lineari, et matura tandem pellucide vio- 
laceo-rosea. Semina parietalia in pulpa sparsa , mi- 
nuta , nigra. 
Haec planta mexicana sub nomine Cer . janthothelis 
in horto Monvilliano primo viguit. A Cereis recedit 
perigonio brevissime tubuloso : a Rhipsalidibus perigonio 
iufundibuliformi nec rotato, baccaque pulvillis aculeiferis 
instructa : a Lepismiis tandem bacca a principio emersa, 
nec post maturitatem solum emergens. Genus novum 
constituere debet in Tribu Rhipsalidearum , et ei nomen 
Dom. Ffeiffer, Med. Doctoris Cassellani, et in Cactea- 
rum scrutatione botanici expertissimi, imposui. 
