S 6 o Andr.Matthioli Comm. 
p^R ANVNCVLVS III. 
Apium lifus. 
S’ 
tum,& fextum genus Jtzplffimc vidimus . Ex his,quo rum particulatm non fecit mentionem D i°f c ° r ' uicS ’Z l bits 
quod nobis quinto loco ajfignabitur , quod quidem folijs primo proximis prouenit,fed cui inter ^uU erAni \(i$l 
dices , tuberofa quxdampcndcat radix nucis iuglandis magnitudine /rapi modo albicans , acris tamen, & * ^[ut ^ 
hyemem,arefcentibusiam folijs , vtuntur quidam,ubi exulcerandi fit opus, f iludportd genus lanugiW . 
ait , folio fius copiofiffitmm in Sardinia najcens pluribus foliorum incifuris , altiore caule , acerrimo c oW^ e ''f. e dt$ 
rifus nominant,qubd quibufdam memoria proditum- fit, eos tanquam prx Utitia ridentes interire, qw j. ' ^ fanc, j 
rem fe aliter habere crediderim, & alijs potius adftipulandum ejfc . Siquidem ‘Paufanias aucior est, i ,l(C/ 
fuerit, uefcentibus neruos contrahere, nffufy ora diducere, ita ut qui mortem oppetunt, uelutrid 
Quod e*r Salufhus confirmat, qui huius uenenats herba meminit, fic inquiens . In Sardim a qusdarr ^ jdeofi " 0 
dott dicitur, agrefli apio fimilis .lUc orahominum,& ri£iu$ dolore contrahit, & qnaft ridentes mtci < 
