In Iib. quartum Diofcoridis . 2 s>9 
L kvtnu.y}*v. LYSIMACHIA. CAP. III. 
Yfimachia, quam aliqui lytron appellant, caules emittit cubitales , altiorcsve ,fruticofos,te> 
nues : prodeuntibus geniculatim , folijs tenuibus , falicis figura, guftu adftrin gentibus:* flore ru- 
*° >autaureo.gignitur b in aqupfis, & paluftribus - Foliorum fuccusadftyingente fua vi .fanguinisre 
J?«ionem fupprimit:dyfentericis potui datur, aut infunditur: menfium abundantiam fiftit,in peflo. 
'anguinis proftuuio fubuenit,fi nares ea herba obrurentur c :vulnerum cruorcm cohibet. Acerrimum 
nidorem fuffita reddit.qua de cauia fierpentes fugat, & mufeas interficit. 
I Yfimachia a Lyfmachq rege inuentore nomen accepit , yt Tlinius efi author libro % 5 , cap. 7 , vbi de ea ita Jcriptum 
Jo , re liquit , Inuenit Lyfimachus herbam Lyfimacbiam , qu<£ ab eo nomen retinet , celebrata Erafittrato . Folia ha~ 
et falicis, viridia : florem purpureum; fruticofa eSi , ramuli* erectis, odor e graui . gignitur inaquo fis . Vis eiustan- 
u e$t,yt iumentis difeordantibm iugo impofita afperitatem cohibeat, hac Tlinius . Jfuelliuy Lyfimacbiam eam her- 
flrn putat ejfe, cuius efl ufus apud infectores ad m fidendos viruti colore pannos ; vbi enim hos glasto tinxere, eam fuper- 
ducentes viridem colorem efficiunt . Hanc Hetrufci , qui lanificio dant operam, vulgo appellant C erretta, fiue Braglia,Fo- 
. Ultenfes vero Cofaria . Sed hac in re Buellius , meo quidem iudicio , aperte fallit ur.-fiquidem C erretta , quam ipfe rufti- 
tis Corneolam vocari ait , caules profert , & folia lino maiore, non autem falicis : florem luteum , femen folliculis genift # 
LYSIMACHIA ALTERA, 
2 TrdffordSul 
IMS. 
birapa. ra v 
$ttT&E iuxea 
«UHlilS • 
c <c<ri A *4ec 
Tfeii/jAlIKil , 
USU 
.elt St uulnci i 
ris, Stfangui- 
nefiftens. 
Lyfirajchis 
confici. 
Ruellij erra- 
tura. 
e me 
