‘334 
Andr. Matthioll Comm. 
gariophyllata montana: 
Lvngt) ruMuwn» pcutiiuis . tauie? Wll TtnUtS , rt%bu>,i vivjy nmw* \ j nteS^ li, yM 
taturte artificio flores gerant , extima parte purpureos , intima vero aureo fulgore fjflew* 
refertis. Hadicibus nititur numero fis, tenuibus , ac prolixis. Eft etiam qu$ violaceos >&Vu 0t W, 
flores gerat, fed prima frequentior . Tfaflitur locis vmbrofis nunquam a fole illuRratis, cretaceo, & albica» «uet»^ 
quam hac planta ab eius inuentore C 0 1{T V S 0 vifa eft,prreter qudm in agro Vicentino ,ineo tantum trat ^ rfffl 
cacumine magno natur te 
flaminibus intus r, 
itvinpMwn yuwMyj/uft yunucrc lumrniju* * aw mjoiailSy M » fj/Uir — w Jia ,vv 'M 
illinatur. Ts{ec ambigo quin tota planta adflringere ac roborare , & vulnera , vleeraque fanare valeat ■) uS que^ c . 
ytuntur pota ad thoracis interna vulnera. Quin&eius fuccum , admifla ter uginp,cuniculofis, contumaci yfjli 
