In lib. quartum Diofcoridis . 391 
HELICHRYSVM. 
n'ki X wov. HELICHRYSVM. CAP. LII. 
60 M[^‘ichryfon, quidam ichryfanthemon , nonnulli & id nmaranton vocant, quo deorum fi mn Iaera 
Rurt C ° ronant - Ramulum habet candidum, virentem, reaum,firmum:folia inrcrccdentibus Ipatijs an 
<lem a L abrotono fimiliatcomam aureae lucis, in orbemmmbclla rotunda, ucluti ficcis corymbis epen 
sUr*^ US: ra ^ lc e tenui . Nafcitur in afperis, & torrentium a alueis . Contra (crp entium ictus, coxcndi 
tuJJ dol ores, urinae ftillicidia, ruptaque,coma e uino potaopitulaturiciet menfes.Sanguinem concre 
H e ntris ac ueficae abfuroir,pota cum mulfoiieiunis, trium obolorum pondere, intitdeltillauones, 
ain uino albo diluto. Veftibusinleritur, ut eas ab erodentium iniurijs tueatur. 
Elicbryfon copiosi prouenit in Hetruria in pratis gracili (blo , incultisque locis , fitictdofis collibus, necnon etiam in 
l a fluminum alneis . C aule confiat recto , aquali , ac iignojo , cubitalem longitudinem noti ex cedente: folfis per interual- 
% er d> e ‘ lt ibus , abrotoni amulis ; comantibus in cacumine floribus , aureo colore fulgentibus , <& in orbem vmbclLc modo 
fontibus , corymbacea facie ,veluti myriophylli , vel ager uti: qui exiccati aureum colorem diutius retinent . Ti oinde 
bb 4 commode 
a Meum & 
Cnr.yjt pct y pc 
Pianovoif . 
i. torrentium 
locis. 
Helicliryfl co 
lidcratio. 
