43<J 
Andr.MatthioIi Comm, 
ACOSITVM VII. 
defias auctas edidit, quorum aliqui morborum diuturnitate ,alu vero veneflcqs jcm/jiuui or«ninor^ & f* 
dis herbee [emine ad vige fanum vfqueotem m pulucrem haufio drachma ponc.tr e , friflina JuUtc h f att rita»‘ f > 
id quod ego quoque fateri poffim . Torro idem Fucbfiusm fuisparadoxis nil aliud .Aconitum ejjeptu-c ^ n eg<ffl eylin ' ie p& i 
fertim Jimccnna , qudmK! apcllus . Qua in re rurjus , meo quidem indicio , fallitur . quippe tam? pote fi 
pellumeffe b genere. Aconitorum, quorum numerofafuntff e cies , vt ex appifiis hic imagmtus a lteri< rr,vnl . 
tamen ^fufcennam de vtroque .Aconiti genere fcriptitajfe , & alterum appellajfe firangttlatcrcm a ‘* efitl dct» f' 0o- 
piatorem leopardi * qua nomina eadem fmt , qux apud Graeos lycofioncs ,& pardalianc. es . a q - c - ltf .cti<t' lH ’ n(lt plfa 
*gna differentia ffeciatim deJ^apello egijs e conflat . Cateritrn tum nobis de J^apclio nunc fa ^‘^gitniib*^’ ‘fafirrf ’ ' 
piam, & vires attexere voluimus . E fi itaqueTsJapellus planta foliis quinis ex vilius pediculi apice p ^ftri ' • ^ 
Umddofasq; anteriori parte diuifis;& atterfa fabalbicantibus. caulem edit bicubitalem, fabrtmnte , 
