3. H. Helix L. sp. pi. 262 Koch. syn. fl. germ. I 353, Led. 
375, Fr. 22, Bab. 152, Boiss. 1090, Willk. in Willk. 
Lge. pr. fl. hisp. Ill 102, Asch. Kan. 68, Nym. 319 
suppl. 150, Paol. 137, Bub. 337, Rouy Cam. 405. 
Hab. Nei boschi di quasi tutta Europa, meno la Scan- 
dinavia boreale, la Russia settentrionale. Africa settentr., 
Asia settentr., med., or., India settentr. 
Subfam. II. — ERYNGINEAE. 
Saepissime herbae. Collenchyma in caule sub epidermate 
continuum. Inflorescentia saepius simplex, floribus singulis sae- 
pius ebracteatis. Sepala integra, saepius ampia, nervata. Pe- 
lala basi angusta affixa. Discus annularis rarissime bilobus. 
Styli 2, saepissime liberi. Fructus dicoccus, saepius coccoijhoro 
nullo, rarius achaenium. Crystalli oxalati calcis in toto me- 
socarpo v. endocarpo obvii. 
Trib. II. — HYDROCOTYLEAE. 
Flores hermaphroditi v. polygami, liberi, singuli bracteate 
v. ebracteati. Calix sepalis a basi liberis. Corolla stellata. 
Styli breves, tenues. Fructus dicoccus, mesocarpo subcarnoso, 
endocarpo crasso fibroso-legnoso crystalliphoro. 
Hydrocotyleae Don. ex auct. Hydrocotyloideae Drude in Nat. 
Pfl. 116. 
Subtr. unica. CEXTELLEAE. 
Cocci a latere valde compressi scutiformes, jugo medio 
saepe carinato vel alato, coeteris filiformibus. 
II. Hydrocotyle. 
Flores (in nostris) subumbellati, umbella normaliter proli- 
fera subverticillati. Calix obliteratus. Corolla stellata, petalis 
(albis) lanceolatis concavis praefloratione subvalvatis. Stylopo- 
dium annulatum. Fructus didymus, longitudine latior, coccis 
