E X P LIGA T I CX 
43 
Figura 4. 
Ossis femoris ejusdem lateris pars superior , ex eodem homine. 
Maxima capitis pars fere penitus est consumta, deperdita non tantum cartila- 
gine articulari , sed et magna capitis parte. Quae vero de capite superest pars 
monstrat substantiam scabram, cellularem et porosam. Trochanter major, nec 
non aspera linea inter trochanteres, cui ligamentum capsulare adnectitur, spinulis 
osseis solito majorem asperitatem offerunt. 
Conf. Supel. Anat. Brugmansianae n°. dlxvi. vol. ru. pag, 229. 
TABULA CLVI. 
( VOL. IV. TAB. XXIX. ) 
o 
”ssa articulationem genu sinistri lateris componentia , hominis adulti , ex hy- 
drope articuli degenerata, ab anteriore et a posteriore delineata. Degenerationes 
superficierum articularium omnium horum ossium videntur ejusdem generis esse, 
quam quas in tabulis praecedentibus in articulatione ossis femoris cum acetabulo 
ex rheumatismo, vel arthritide vidimus. Forma nimirum ossium, ubi articulationem 
componunt , maxime est mutata , aeque ac si haec ossium extrema in prima morbi 
periodo , quando emollita fuisse videntur , gravitate corporis compressa , prae- 
ternaturalem hanc acquisiverint figuram, quam dein, duritie ossis rursus aucta, 
retinuerunt , dum post illud tempus marginum superficierum articularium excres- 
cendae proculdubio exortae sunt. Non enim hanc deformitatem fuisse congenitam 
probant specimina volumine m. pag. 235 et sequente , n°. dcx ad dcxiv descripta. 
Quantopere genua introrsum fuerunt incurvata ex ipsis figuris satis elucescit 
licet enim femoris atque cruris ossa a se invicem remota hic delineata sint , 
tamen eo in situ sunt posita , quem inter se juncta servabant. 
Figura 1. 
Ossis femoris pars inferior ab anteriore delineata monstrat quantopere condy- 
lus internus a. infra condylum externum b. descendit 5 excreti margines c. et d. 
superficierum articularium utriusque condyli ad corpus ossis sunt revoluti , unde 
superficies juxta quam patella movebatur etiam imminuta apparet. 
i i \ i ’ : ’ 4 / •» f 4 - ' ’ : • 1 1 . > - 
Figura 2. 
Eadem ossis pars a posteriore. 
L 3 Con- 
