EXPLICATIO. 
65 
et posteriore parte $ etiam manifeste cernitur inter impressiones arteriarum durae 
matris tabulam internam solito magis prominere. Denticuli suturarum in hac 
et praecedenti figura etiam apparent incrassati et solito magis obtusi. 
Conf. Supel. Anat. Bonnianae n°. dcxiv. vol. hi. pag. 586. 
Figura 3. 
Hac , ut et sequentibus figuris hujus tabulae , nec non duabus sequentibus 
tabulis exhibentur degenerationes, quas ossa, imprimis longa, cylindracea ex 
lue venerea subeunt. Hae degenerationes facilius oculis distinguuntur ab iis , 
quae aliis morbis producuntur, quam verbis describuntur. 
Badius dextri lateris ab interiore, ex homine adulto. In media fere corporis 
paite, os cernitur parum tumefactum, sed longe alia ratione quam intumescere 
solet os, praesente necrosi. In hac nimirum degeneratione substantia admodum 
est rara , porosa , partim in spinas , partim in squamulas degenerata , dum ubi- 
que manifesta sunt indicia consumtionis ossis , et contra aliis in locis species 
vegetationis osseae rursus observantur. Pars ossis affecta est circumscripta, et 
caeterum os sanissimum. 
Figura 4. 
Idem os a parte exteriore. Ab hac parte foramina paulo majora in extenuata 
et tumefacta ossis substantia observantur , dum ab inferiore ita dictae vegeta- 
tionis osseae primordia observantur. 
Gonf. Supel. Anat. Brugmansianae n°. dcclxix. vol. iii. pag. 256. 
Figura 5 et 6. 
Ulna dextri lateris ab anteriore et posteriore, ejusdem hominis. Juxta totam 
longitudinem, fere tumefactum cernitur hoc os, extrema et superficies aiticulares 
tantum sanae supersunt. Omnia quae in radio observantur, hic non tantum 
manifesta sunt, sed magis sunt perspicua, quum morbus in hoc osse jam videtur 
majores fecisse progressus. Ab una parte ex deperdi tione osseae substantiae 
foramina plura et majora observantur, quae introrsum fistulosum decursum 
monstrant , et primo adspectu cum cloacis , in ossibus necrosi affectis , convenire 
videntur, sed re bene perspecta ab iis multum differunt 5 ab altera parte, 
imprimis in superficie posteriore, et maxime circa extremum inferius, vegetatio 
major substantiae osseae observatur, unde squamulae vel lamellae, novae secre- 
tionis osseae producta, superficiem tegentes, sed a cariosa parte separatae con- 
spiciuntur. 
Uonf. Supel. Anat. Brugmansianae n°. dcclxx. vol. m. pag, 256. 
Q 2 
TA- 
