89 
culatæ, pedunculo sæpius scaberrimo, forma anguste 
obovatæ basi subcuneatæ, 2 — 3-floræ; glumœ longæ 
subæquales (gluma I long. 4 — 5 mm.), valvulas æquan- 
tes vel subæquantes, lanceolatæ cuspidatæ, sæpe incurvæ, 
glaucescentes vel violascentes vel intense purpureo-vi- 
olaceæ, pruinosæ, dorso scaberrimo, lateribus planis 
lævibus, textura mox firma et colore albescente demum 
eburneo; valvula I, fig. 3, A, anguste ovata vel lan- 
ceolata, leviter tomentosa, long. 3,5 — 4,5 mm.; antlierœ 
flavidæ vel subviolascentes, magnitudine Poæ praten- 
sis, long. 1,5 mm.; caryopsis , fig. 4 D, brunnea vel 
subcastanea, major, long. 2 — 2,3 mm., diam. 0,5 — 
0,6 mm. 
Est quasi typus Poæ pratensis (s. str.) e pratis, 
nemoribus, hortis egressus, jam locis frigidioribus, solo 
udo, aëri rorifero, vento algido adaptus, inde a lito- 
ribus balticis usque ad montes Lapponiæ et Mare sep- 
tentrionale dispersus, Poa pratensi (s. str.) aliquanto 
rarior. 
Hab. in uliginosis, pratis et viarum marginibus 
irrigatis, fossis graminosis, solo abiegnorum muscoso 
humido, haud raro in pratis litoralibus, hinc inde in 
pascuis solo duriore turfoso. Yidi specimina typica 
ex Ölandia (Borgholm), Gotlandia (Torsburgen, L. 
Karlsön), Ostrogothia, Sudermannia (locis permultis), 
Uplandia (it.), Vestmannia, Dalecarlia (Falun), Lapponia. 
Variât: 
f. Ehrharti, fig. 1, A — C, typica, spiculis gla- 
ucis, in uliginosis Sueciæ mediæ. Syn. P. humilis 
Ehrh. (nomen), secundum specimen mancum Herb. 
Haun., inscriptum ’H 15. Poa humilis Ehrh. Upsalise.” 
f. brevior n. f., fig. 6, culmo humili, 10 — 15 
cm. alto, foliis brevibus vel brevissimis rigidis, inno- 
vationibus quoque abbreviatis, panicula minore, spi- 
culis minoribus long. 5 mm. vel infra, glumis sæpe 
latioribus brevioribus, valvularum apices non attin- 
gentibus, colore sæpe purpureis v. violaceis. Forma 
Bot. Not. 1905. 7 
