35 
antennas ultimum caudae cingulum attingentes. Om- 
nino igitur crederem, pennantii iconem ad nostram 
speciem pertinere. Quod dicit antennas externas di- 
midio corpore breviores esse, nequaquam in icone 
conspicitur et forsan e pallasio, cuius species inter 
synonyma citatur, descriptum est. 
Idotea tridentata Latii, certo haec ipsa est species, 
nam diagnosis prorsus cum speciminibus nostris con- 
venit, nisi quod antennae totam corporis longitudi- 
nem non adaequent. Non dicit, utrum dens caudae 
intermedius magnus an parvus sit, sed ex iis, quae 
addit diagnosi, coniicerem, dentes satis parvos esse; 
dicit enim: „ cauda apice sub tridentata”; idem e Gro- 
noviana icone laudata sequi mihi videtur. Et revera 
in pluribus e speciminibus meis dens medius parvus, 
obsoletus conspicitur. 
Leachii diagnosis Id. linearis plane nostram spe- 
ciem designat; „ cauda basi subangustata apicem ver- 
sus dilatata” formam caudae accurate exprimit. Spe- 
cies Pennantiana a leachio huc refertur. 
Species tridentata lamarckii eadem est ac eatreielii. 
De specie desmarestii dubitari vix potest quin ea- 
dem sit ac nostra. Etiam icon optime meis specimi- 
nibus respondet; unicum quod video discrimen hoc 
est, quod margo anterior capitis liber, bases anten- 
narum internarum pro parte tegens, non expressus 
sit. Praeterea dens caudae intermedius maior est 
quam ego observavi, neque hac in re figura descri- 
ptioni respondet, ubi dentis intermedii nulla prorsus 
est ratio. Verum species Desmarestiana duplo maior 
3 * 
