167 
tus P. graminei æquant. Exsiccatione nigrescens liæc 
planta in rivulis rapidis nascitur. 
30. Potamogeton gramineus L. y) septentriona- 
lis Tis. (major.) 
Hæc planta a me antea n:o 46. litt, g signata 
sub nomine P. borealis est distributa. 
Quod tarnen nomen mihi deserendum esse credidi, 
quum cel. Læstadius eodem nomine aliam speciem (P. 
prælongum Wulf.) notaverit. Haud sine dubitatione 
banc formam sub nomine collectivo P. graminei, de 
causis, quas jam dixi, nunc refero. Conferantur nu- 
meri 25 et 30—33. 
Planta tota, aquæ rapiditate, est caule elongato, 
subsimplici, superne ramo uno alterove instructa, 2 — 3 
met. longa, longisque internodiis. 
Folia emersa non sunt; demersa disjuncta, oblon- 
gata, late lanceolata, in medio latiora, utrinque atte- 
nuata, breviter sæpe tarnen eminenter acuta, sessilia; 
summa (floralia) interdum brevibus petiolis instructa, 
margine lævia vel leviter et inæqualiter denticulata, 
papyracea, pellucida, distincte reticulata, costa media 
crassa et elevata; nervi ceteri sunt tenues, inter se 
subsimiles, 3—6 in utroque latere, quæ res a latitu- 
dine foliorum magna ex parte pendet, læte viridia, 
10 — 15 cm longa, in mediis 1 cm lata. 
Stipulæ sunt satis persistentes, soliditate foliis 
similes, amplexicaules, 2 — 3 cm longæ. Pedunculi, 
quorum interdum duo ex eodem fere loco existunt, 
sunt paulum incrassati, 20 — 30 cm longi. 
Flores et fructus similes fere P. graminei sunt. 
Planta in partibus septentrionalibus terræ nostræ 
habitans, in fluminibus rapidioribus (in flumine Ljungan 
copiosissime) nascitur, ideoque numquam, ne fructificans 
quidem, emergit. Habitus refert et P. lucentem(minorem) 
et P. gramineum, etsi bunc forsitan magis. Nescio 
an sit forma utrique affinis, tarnen meo quidem judicio 
propius ad bunc quam ad ilium accedit. 
