169 
Folia omnia sunt in nostris aquis sicut planta 
tota sæpissime demersa, plana et haud raro recurvata, 
semiamplexicaulia, lanceolata vel latiora, ad basim vix 
angustata, plus minusve evidenter serrulata, mutica 
seu subacuminata, rigida, nunc membranacea nunc 
subcoriacea. Si quando folia emersa existunt, quæ in 
natantia abitura videntur — id quod in aquis minus 
altis aut minus rapidis interdum fit — ea semper 
sunt basim versus attenuata (obovata) et magis mi- 
nusve petiolata. Nervös, propter dissimilem foliorum 
latitudinem et crassitudinem numéro et babitu varian- 
tes, quum notas certas non præbeant omnino omitto. 
Stipulæ inferiores, pellucidæ et deciduæ, brevi 
tempore evanescunt, superiores autem diutius persistunt. 
Pedunculos, si alias hujus generis species com- 
paraveris, satis copiosos, potius breves quam longos 
dixeris. Haud raro angulum minorera vel majorera in 
caulem efficiunt, recti sunt vel sæpius inflexi, sæpissime 
æquales, caule vix crassiores, quibus rebus a pedun- 
culis et P. graminei et P. lucentis différant. Obser- 
vandum tarnen est, pedunculos autumno extremo in 
aquis profundis interdum cracescere atque spicas tune 
præter morem P. nitentis unum alterumve fructum ferre. 
Spicæ typicæ sunt breves, circiter 1 l / 2 cm longæ, 
flores apertos raro fer entes. 
Stigmata sunt rotundata et crassa. 
Fructus ut supra dixi, rarissimi sunt et varii. 
Specimina largiter fructificantia, quæ in ber- 
bariis nomine P. nitentis Web. signata vidi, sine dubio 
formæ P. graminei fuerunt atque ex ejusmodi exem- 
plis auctores, qui fructus P. nitentis descripserunt, 
descriptiones suas bausisse videntur. Tarnen mibi fa- 
tendum est, me etiam in vivis specimina invenisse, quæ 
utrum ad P. gramineum an ad P. nitentem referenda 
essent certe discerner e non potui. Partes vegetativæ 
barum plantarum baud scio an propius accédant ad 
imaginem, quam P. nitentis babemus, fructus autem 
Hot. Not. 1894. 12 
