177 
tibus, easdem, confusionem evitandi causa, a Potamo- 
getone decipienti ”vero” distinguere volui. 
Foliis pellucidis, longe productif, lanceolato-oblon- 
gis, pro latitudine angustis, parum acutis, margin© 
undulatis bæ formæ a P. decipienti non parum discre- 
pant; folia sunt potius P. rufescentis vel P. prælongi 
vel P. lucentis ’’minoris” memora. Præterea apex ille 
abruptus et cbaracteristicus foliorum P. decipientis ex 
majore parte abest. Etiam pedunculi parum sunt in- 
crassati contra morem solitum P. decipientis nostræ 
qui dem terræ. 
Quibus ex rebus formæ ejusdem aspectum a P. 
decipienti ’’typico vel genuino” maxime diversum fe- 
runt et a botanicis in his rebus minus versatis facile 
confundi possunt. Sicut ad P. decipientem ’Verum” et 
ob eanclem causam bic etiam exempla nonnulla fere 
æqualia sub diversis numeris dedi. Annos permultos 
bas formas observavi et eas satis constantes reperi, 
tarnen mibi probabile videtur, plerasque dissimilitu- 
dines ab rebus exterioribus præsertim aquæ condicione 
pendere. 
79. Potamogeton upsaliensis Tis. Forma genûina 
(major) Tis. Hoc et sequens specimen, licet aliquanto 
robustiora, me judice omnino congruunt cum eis spe- 
ciminibus orig. quæ, in flumine Vilia a. cl. Grorski 
et "Wolfgang lecta, possideo. 
82. Potamogeton upsaliensis Tis. ß) jäsevanden- 
sis (primus') Tis. Hoc et duo specimina sequentia 
sunt magis quam numeri 79 et 80 congruentia cum 
alio specimine a Wolfgang in Wilna lecto, quod etiam 
possideo. Quin P. salicifolius Wolfg. et litbuanicus 
Grorski synonymici sint, dubitari non potest, et pro- 
pinquitatem formarum suecicarum probandi causa ali- 
quot specimina inter se pæne æqualia distribuere mibi 
fuit necessarium. 
Numeros universos, 77 — 84, licet inter se non 
satis æquales, ad eandem speciem esse referendos mibi 
