178 
est persuasum, sicut origiuem eorurn, pariter ac P. 
decipientis Xolte, in hybriditate esse quærendam. 
Numeri 77 et 78 itemque numeri 71 et 72 
transitus ad P. decipientem, formam scilicet typicam, 
milii præbere videntur. 
85. Potamogeton prœlongus Wulf. Forma elegans 
Tis. (florens.) De liac specie non possum non afferre 
observation em. quant feci. Folia enim conservatione 
ac pressione concinne in duos apices fatiscunt, id 
quod in nulla alia specie Potamogetonum vidi. Causa 
cur ita fiat, sine dubio ea est, quod apex foliorum 
est navieularis ob eamque rem facile frangitur pres- 
sione. 
86. Potamogeton prælongus Wulf. Forma elegans 
Tis. Hæc planta cum priore eadem fere est, tarnen 
longitudo foliorum et viror intensissimus effecerunt, 
ut eandem sub numerum alium exponerem. 
In Xovitiis ed. 2, pag. 41 Elias Fries de eadem 
dicit: "Stirps maxime insignis, cui in regionibus me- 
ridionalibus similem vidi nullam, nisi P. prælongum 
fluviatilem, cui vero intensissimo virore, omnis nitoris 
experte et textura totius generis delicatissima ex- 
cellit” — — — . 
92. Potamogeton per foliotas L. Forma imbccilla 
Tis. Hæc planta fragilis et imbecilla verum est te- 
stimonium evolutionis hujus generis in regionibus bo- 
realibus. Internodia sicut ac tota planta sunt longa ; 
folia tenera, membranacea. In aqua liquida et fri- 
gida fructificare non potest. Xullo usquam alio loco, 
qui quidem tarn altus a mari esset, liane speciem in 
nostra terra indagare potui. 
97. Potamogeton zoster cefolius Schum. Forma 
magna Tis. (Planta sterilis) Hane formam licet ne 
florentem quidem dedi, præsertim ut ostenderem, quan- 
tam nonnullæ species hujus generis adipiscantur mag- 
nitudinem in regionibus borealibus. Folia enim ejus- 
dem sttnt bis majora quam in regionibus nostris mediis. 
