187 
—108 crescunt is sane locus Sueciæ est, qui maxime 
sub meridium vergit. lu Suecia boreali hæc planta 
multo validiorem se præbet, quam rem in numeris 
109—110 videre licet. 
Ceterum est animadvertendum plan! am ad ordi- 
nera ligulatorum, quos vocant, qui vulgo foliis filifor- 
mibus designatur, caulem ferre, quo nullum unquam 
aliud apud Potamogetones vidi crassiorem. 
Fructus aliquanto minores sunt, quam eos apud 
P. pectinatum L. videre licet. 
114. Potamogeton filiformis Pers? F. major Tis. 
Hæc forma atque numeri sequentes 115 — 11G ad 
P. pycnostegum Kihlm. (in museo botanico Upsa- 
liensi) et fortasse ad P. marinum ß alpin um Bl. ac- 
cedere mihi videnfcur. Hæ sunt formæ boréales, vulgo 
aliquanto majores. In aqua dulci et alte supra mari 
sita nascuntur, quum contra ea formæ priores, n:ris 
111 —113, sunt minores et in aqua salsa sæpissime 
inveniuntur. 
117. Potamogeton pectinatus L. Potamogeton filifor¬ 
mis X pectinatus Almqu. 
Ad speciem P. pectinatum L. formas valde di- 
versas redegi. Complures earum ab auctoribus variis 
nominibus sunt appellatæ, sed specimina plurimo exsic- 
cata, quæ in herbariis occurrunt adeo male sunt lecta et 
conservata, ut mihi ad dijudicandum difficillimum fu- 
erit, utrum ad quandam forman Suecicam referri pos¬ 
sint, necne. Neque raro mihi videtur forma una ea- 
demque nominibus diversis appellata esse. Descriptio- 
nibus solis auctorum has res dijudicare mihi quoque 
difficillimum sæpe fuit. Quæ quum ita sint nomen 
unum Linneanum spéciale pectinatum omnibus servans, 
nomen formale interim formis iis Suecicis posui, quæ 
mihi certæ et, ut ita dicam , fixes videntur. Ceterum hic 
præbeo formas non paucas, quæ in herbariis antea non 
visæ sunt. 
120. Potamogeton pectinatus L. F. laxa Tis. 
