— 387 — 
Pleurocarpi. 
2. Barbella strongylensis Bott. nov. spec. ster. 
Caespites laxe intricati, pallide lutescenti virides, tenelli. 
Caulis repens. Rami graciles, inaequales, flexuosi, usque 
ad 7 cm. longi, quandoque rhizina gerentes, apice inter- 
dum attenuati, parce, remote et breviter ramulosi. Folia 
ramorum et ramulorum approximata vel subconferta, fle- 
xuoso patentia, subcomplanata, nitida, decurrentia, parva, e 
basi ovata non constricta, lanceolato acuminata, plus minus 
longe subulata, 1-1.3 mm. longa, 0.3 mm. lata, margi- 
ni bus planis tota longitudine remote et obsolete serrula- 
tis, in medio interdum biplicatula; nervo tenui ad */ 2 ve l 7 4 
folii producto et in denticulum desinente ; cellulis longe et 
anguste linearibus, subflexuosis, sublevibus (in angulo supe- 
riore dorsali vix papilloso prominulis), basalibus, laxis, multo 
majoribus , subrectangulis et subexagonis, omnibus leptoder- 
micis , membranis minime incrassatis. Caetera desunt. 
In insula italica Stromboli (olim Strongylus) ubi altitud. 
m. 700 per regionem montanam Versante Maestro crateris 
vulcanici, ad rupes in antris e vaporariis naturalibus calidi 
madefactis, Februario 1899 legit Attilius Ferrari, Sema- 
phorista secundas agens apud militiam navalem Italiae. 
Genus exoticum, omnino tropicale, ad diem alias 22 spe- 
cies arboricolas complectens, quae Asiam, Oceaniam ac Ame- 
ricana incolunt. 
Species valde peculiaris, propter reticulum basalem fo- 
liorum laxum, sectioni A generis a cl. Brothero institutae 
adscribenda (1); de qua hactenus tantum B. Stevensii (Ren. et 
Card.) (2), Fleisch., e Sikkim-Himalaya, et B. ru fi folia 
(Thwait. et Mitt.) (3), Broth., e Ceylon notae erant. Ut 
(1) Brothekus V. F. In Engler nnd Prantl : Die natiirlichen Pftanzefami- 
lien, Lief. 226, p. 824. Leipzig, 1906. 
(2) Renauld F. et Cardot J. Musei exotici novi vel minus cogniti. Bull. 
Soc. Boyale de Bot. de Belgique, tome 34, p. 72. Bruxelles, 1895. 
(3) Mitten, in Journ. of the Linn. Soc. p. 316. London, 1872. 
